Μελιτζάνα

Κόψε τη σε φέτες ή κύβους, άλειψέ τη με λίγο λάδι και ψήσε στους 220 °C για 25–35 λεπτά, γυρίζοντάς τη μία φορά. Είναι έτοιμη όταν μαλακώσει και ροδίσει στις άκρες.

Όχι απαραίτητα: οι σύγχρονες μελιτζάνες συνήθως δεν πικρίζουν πολύ. Αν θέλεις να απομακρύνεις λίγη υγρασία, αλάτισε τις φέτες για 20–30 λεπτά και σκούπισέ τες καλά πριν τις ψήσεις ή τις τηγανίσεις.

Κόψε τη σε φέτες, σκούπισέ τη καλά και τηγάνισέ τη σε μικρές δόσεις σε καλά ζεσταμένο λάδι, χωρίς να γεμίσεις το τηγάνι. Άφησέ τη να στραγγίξει σε απορροφητικό χαρτί.

Διάλεξε μελιτζάνα σφιχτή και βαριά για το μέγεθός της, με λεία, γυαλιστερή φλούδα και πράσινο, φρέσκο κοτσάνι. Απόφυγε όσες έχουν μαλακά σημεία, ζάρες ή καφέ κηλίδες.

Κράτησέ τη ολόκληρη, άπλυτη και χαλαρά τυλιγμένη, στο συρτάρι λαχανικών του ψυγείου και χρησιμοποίησέ τη μέσα σε λίγες ημέρες. Αφού κοπεί, βάλε τη σε κλειστό δοχείο στο ψυγείο και μαγείρεψέ τη σύντομα.

Μπαίνει στον μουσακά και στο ιμάμ μπαϊλντί, ενώ ψητή γίνεται μεζές με σκόρδο, λεμόνι και μυρωδικά. Ταιριάζει επίσης με ντομάτα, κρεμμύδι, πιπεριά και τυριά.

Τρώγεται, αλλά συνήθως είναι πιο σκληρή και λιγότερο ευχάριστη ωμή απ’ ό,τι μαγειρεμένη. Το ψήσιμο, το τηγάνισμα ή το μαγείρεμα την κάνει τρυφερή και αναδεικνύει τη γεύση της.