سوکرالوز یا استویا: تفاوتشان چیست؟
سوکرالوز و استویا هر دو شیرینی ایجاد می‌کنند، اما تأثیر کمی بر انرژی یک وعده معمولی دارند. ترکیبات، طعم و عملکردشان در دستورهای غذایی کاملاً یکسان نیست.
چطور تهیه می‌شوند
سوکرالوز شیرین‌کننده‌ای است که با تغییر ساختار شکر تهیه می‌شود و ماده‌ای به دست می‌آید که مقدار بسیار کمی از آن طعم شیرینی زیادی دارد. هرچند تهیه آن با شکر شروع می‌شود، شیرین‌کننده نهایی با شکر معمولی تفاوت دارد.
شیرین‌کننده‌های استویا از ترکیباتی به نام گلیکوزیدهای استویول به دست می‌آیند که از برگ‌های استویا استخراج و خالص‌سازی می‌شوند. ممکن است روی برچسب نام یک گلیکوزید مشخص نوشته شده باشد یا ترکیب فقط با عنوان گلیکوزیدهای استویول معرفی شود.
طعم و بافت
هر دو شیرین‌کننده بسیار شیرین‌تر از شکر هستند، بنابراین مقدار کمی از آن‌ها کافی است. سوکرالوز معمولاً شیرینی‌ای شبیه شکر دارد، اما استویا بسته به محصول و ذائقه شما ممکن است مزه‌ای گیاهی، شبیه شیرین‌بیان یا کمی تلخ در پایان داشته باشد.
هیچ‌کدام از این دو ماده، حجم، رنگ‌گرفتن یا بافتی مانند شکر ایجاد نمی‌کنند. به همین دلیل، انواع مخصوص مصرف رومیزی را اغلب با مواد دیگری ترکیب می‌کنند تا برداشتن آن‌ها با قاشق، ریختنشان یا استفاده از آن‌ها در دستورهای غذایی آسان‌تر شود. این مواد افزودنی می‌توانند اطلاعات تغذیه‌ای محصول را تغییر دهند.
استفاده در غذا و آشپزی
سوکرالوز را می‌توان در بسیاری از خوراکی‌ها و نوشیدنی‌های گرم و سرد به کار برد، هرچند مناسب‌بودن آن برای آشپزی به محصول مشخص بستگی دارد. استویا هم می‌تواند در غذاهای گرم و سرد استفاده شود، اما پس‌مزه محسوس آن ممکن است در دستورهای ساده‌ای که طعم‌های دیگری در آن‌ها کم است، بیشتر به چشم بیاید.
جایگزین‌کردن شکر همیشه به معنای جایگزینی مستقیم نیست، چون شکر فقط شیرین نمی‌کند. در پخت‌وپز، شکر می‌تواند بر رطوبت، رنگ، ساختار و حجم اثر بگذارد؛ بنابراین به‌جای این‌که فرض کنید مقدارهای مساوی با قاشق نتیجه یکسانی می‌دهند، راهنمای جایگزینی روی محصول را دنبال کنید.
چه چیزی را در برنامه غذایی ثبت کنید
مقدار مصرف یک شیرین‌کننده خالص و پرقدرت معمولاً آن‌قدر کم است که انرژی زیادی به خوراکی اضافه نمی‌کند. بااین‌حال، بسته‌های دانه‌ای، ترکیب‌های قاشقی و خوراکی‌هایی که با این شیرین‌کننده‌ها تهیه شده‌اند ممکن است کربوهیدرات‌ها یا مواد دیگری داشته باشند. پس به‌جای ثبت‌کردن نام شیرین‌کننده به‌تنهایی، برچسب کامل محصول را بررسی کنید.
گزینه‌ای را ثبت کنید که با شکل دقیق محصول و مقدار درج‌شده روی بسته‌بندی مطابقت دارد. گزینه مناسب‌تر، گزینه‌ای است که طعمش با خوراکی شما جور درمی‌آید، شکل مصرفش برای دستور غذایی‌تان مناسب است و اطلاعات روی برچسب آن به شما امکان می‌دهد چیزی را که واقعاً استفاده کرده‌اید ثبت کنید.