اسکالوپ

اسکالوپ را با دستمال کاملاً خشک کنید و در تابه بسیار داغ با کمی روغن، بدون شلوغ‌کردن تابه، حدود ۲ دقیقه از هر طرف بپزید. وقتی سطحش طلایی و وسطش مات شد، از روی حرارت بردارید.

آن را یک شب در یخچال و داخل ظرف دربسته یخ‌زدایی کنید؛ بعد آب جمع‌شده را خالی کنید و سطح اسکالوپ را پیش از پخت خشک کنید. برای یخ‌زدایی سریع‌تر، بستهٔ دربسته را در آب سرد بگذارید و آب را هر ۳۰ دقیقه عوض کنید.

اسکالوپ پاک‌شده باید بوی ملایم دریا داشته باشد، نه بوی تند یا ترش، و بافتی سفت و کمی مرطوب داشته باشد. از نمونه‌های لزج یا تغییررنگ‌داده بگذرید.

اسکالوپ خام را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال نگه دارید و ترجیحاً همان روز یا روز بعد بپزید. اسکالوپ پخته را حداکثر تا ۲ روز در یخچال مصرف کنید.

طعم شیرین و لطیف اسکالوپ با لیمو، کره، سیر و سبزی‌هایی مثل جعفری خوب جور می‌شود. آن را کنار برنج، پاستا یا سبزیجات کبابی سرو کنید؛ آب‌لیمو را درست پیش از سرو اضافه کنید تا رویهٔ برشته نرم نشود.

اسکالوپ را در پاستای دریایی، سوپ‌های خامه‌ای دریایی و خوراک‌های تابه‌ای با سیر و کره به‌کار می‌برند. چون زود می‌پزد، آن را نزدیک پایان پخت به خوراک یا سوپ اضافه کنید.

بله؛ اسکالوپ در پاستا و خوراک دریایی جایگزین مناسبی است، اما بافتش لطیف‌تر است و باید زودتر از روی حرارت برداشته شود. میگو اسکامپی در هر ۱۰۰ گرم ۲۳٫۲ گرم پروتئین دارد؛ برای اسکالوپ این مقدار ۲۳ گرم است.

پختن اسکالوپ انتخاب مطمئن‌تری است؛ خوردن خام آن خطر آلودگی میکروبی را از بین نمی‌برد. اسکالوپ را تا وقتی مرکز آن مات و داغ شود بپزید و اگر به صدف‌های خوراکی حساسیت دارید، از آن پرهیز کنید.