برنج قرمز

آن را چند بار آبکشی کنید و اگر وقت دارید نیم‌ساعت بخیسانید. به ازای هر پیمانه برنج، حدود دو پیمانه آب بریزید؛ پس از جوش آمدن، درِ قابلمه را ببندید و با شعله کم حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه بپزید تا آب جذب شود و دانه‌ها نرم شوند.

خیس‌کردن اجباری نیست، اما حدود نیم‌ساعت خیساندن به پخت یکنواخت‌تر کمک می‌کند و زمان پخت را کمی کوتاه‌تر می‌کند. اگر برنج را خیس کردید، آب خیساندن را دور بریزید و با آب تازه بپزید.

طعم آجیلی و بافت جویدنی آن کنار خوراک لوبیا، عدس، قارچ و سبزیجات کبابی خوب است. می‌توانید آن را با سبزی‌های تازه، آب‌لیمو و مغزها به سالاد برنج هم تبدیل کنید.

برنج خشک را در ظرف دربسته، جای خنک و دور از رطوبت نگه دارید. برنج پخته را حداکثر تا دو ساعت پس از پخت در ظرف کم‌عمق به یخچال بگذارید و طی سه تا چهار روز مصرف کنید؛ هنگام گرم‌کردن، آن را کاملاً داغ کنید.

برنج قرمز معمولاً پوستهٔ سبوسِ سرخ‌رنگ دارد و مزه‌اش کمی آجیلی است؛ برنج قهوه‌ای هم سبوس‌دار است، اما رنگ و طعم ملایم‌تری دارد. در هر ۱۰۰ گرم، برنج قرمز ۱۳۶ کیلوکالری و برنج قهوه‌ای ۱۰۸ کیلوکالری دارد.

«سالم‌تر» بودن را نمی‌شود فقط از رنگ تعیین کرد؛ هر دو می‌توانند جایگزین برنج سفید باشند و بافت و مزهٔ متفاوتی دارند. در هر ۱۰۰ گرم، برنج سیاه ۱۶۰ کیلوکالری دارد و برنج قرمز ۱۳۶ کیلوکالری.

رنگ قرمز معمولاً در لایهٔ سبوس دانه است؛ به همین دلیل برنج قرمز اغلب به‌صورت سبوس‌دار فروخته می‌شود. اگر دانه‌ها بیش از حد ساییده شوند، بخشی از رنگ و بافت سبوس‌دار آن از بین می‌رود.