فیلهٔ خوک

تکه‌ای یکدست و نسبتاً باریک با رنگ صورتی و سطح مرطوب اما نه لزج انتخاب کنید. اگر روی آن لایهٔ نقره‌ای‌رنگ و سفتی هست، پیش از پخت جداکردنش کمک می‌کند گوشت جمع نشود.

نوک چاقوی باریک را زیر غشای سفید و براق بلغزانید، آن را کمی بالا بکشید و تیغه را در امتداد غشا رو به بیرون حرکت دهید. فقط غشای سفت را ببرید تا گوشت زیادی هدر نرود.

گوشت را در تابهٔ داغ از همه طرف برشته کنید، سپس در فر با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد بگذارید تا دمای مرکز به ۶۳ درجه برسد؛ بسته به قطر، معمولاً ۱۵ تا ۲۰ دقیقه زمان می‌برد. پیش از برش، دست‌کم ۳ دقیقه استراحتش دهید.

آن را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال و جدا از غذاهای آماده نگه دارید و ظرف ۳ تا ۵ روز بپزید. برای نگهداری طولانی‌تر، بسته‌بندی محکم و فریز کنید و پیش از پخت در یخچال یخ‌زدایی کنید.

خردل، سیر، آویشن و رزماری چاشنی‌های مناسبی‌اند؛ سیب، پیاز و سس قارچ هم کنار آن خوب می‌آیند. آن را به‌شکل مدالیون تابه‌ای یا یک‌تکهٔ برشته سرو کنید.

فیلهٔ مرغ جایگزین کم‌چرب و کم‌حجم مناسبی است، اما زودتر می‌پزد؛ برای ایمنی، دمای مرکز مرغ باید به ۷۵ درجهٔ سانتی‌گراد برسد. گوشت راستهٔ خوک هم قابل استفاده است، ولی معمولاً ضخیم‌تر است و زمان پختش فرق می‌کند.

فیله باریک‌تر و لطیف‌تر است و زودتر می‌پزد؛ راسته معمولاً تکه‌ای بزرگ‌تر و سفت‌تر است. راستهٔ خوک در هر ۱۰۰ گرم ۲۸٫۸ گرم پروتئین دارد، در برابر ۲۰ گرم در فیلهٔ خوک.

در هر ۱۰۰ گرم، ۲۰ گرم پروتئین دارد. برای یک وعده، مقدار مصرف شما به اندازهٔ تکه و ترکیب بقیهٔ غذا بستگی دارد.