پنیر پنیر

آن را به مکعب‌های نسبتاً درشت ببُرید و در تابه‌ای داغ با کمی روغن، هر طرف را ۲ تا ۳ دقیقه سرخ کنید تا سطحش طلایی شود. پیش از سرخ‌کردن، تکه‌ها را با دستمال خشک کنید؛ پنیر پنیر معمولاً شکلش را حفظ می‌کند و مثل پنیرهای کش‌دار آب نمی‌شود.

شیر را تا نزدیک جوش گرم کنید، از روی حرارت بردارید و آب‌لیمو یا سرکه را کم‌کم بیفزایید تا دلمه‌ها از آب پنیر جدا شوند. دلمه‌ها را در پارچه نازک صاف کنید، آب اضافی را بگیرید و چند ساعت زیر وزنه بگذارید تا پنیر یک‌دست و برش‌پذیر شود.

مکعب‌های پنیر پنیر را در کاری‌هایی مثل پالاک پنیر و ماتر پنیر، یا در خوراک سبزیجات و سیخ کباب به کار ببرید. برای اینکه در سس مزه بگیرد، آن را در چند دقیقه پایانی پخت اضافه کنید.

پنیر پنیر را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. اگر خشک شده، آن را در آب تمیز داخل ظرف دربسته نگه دارید و آب را هر روز عوض کنید.

بله؛ آن را در بسته‌ای محکم فریز کنید و پیش از مصرف یک شب در یخچال بگذارید تا یخ‌زدایی شود. پس از فریزشدن ممکن است بافتش کمی اسفنجی شود، اما برای کاری و خوراک‌های سسی مناسب است.

پنیر هالومی شورتر و محکم‌تر است و هنگام گریل‌کردن یا سرخ‌کردن بهتر شکلش را نگه می‌دارد؛ پنیر پنیر ملایم‌تر است و مزهٔ سس و ادویه را خوب می‌گیرد. هالومی در هر ۱۰۰ گرم ۱۲۰۰ میلی‌گرم سدیم دارد، در برابر ۱۹ میلی‌گرم در پنیر پنیر.

برای کاری و خوراک‌های ادویه‌دار، توفوی سفت جایگزین خوبی است و شکل مکعبی‌اش را حفظ می‌کند. هالومی هم برای گریل مناسب است، اما شورتر و جویدنی‌تر می‌شود.