خرمالوی بومی

میوهٔ رسیده معمولاً رنگ‌گرفته و نرم‌تر است و با فشار ملایم کمی فرو می‌رود. اگر مزه‌اش گس است، بگذارید بیشتر برسد؛ خرمالوی نارس را نخورید.

پوست و دانه‌هایش را جدا کنید و گوشت نرم میوه را با قاشق بخورید، یا آن را در اسموتی و فرنی بریزید. اگر میوه سفت است، چند روز در دمای اتاق بماند تا نرم شود.

میوهٔ نارس را در دمای اتاق و دور از آفتاب نگه دارید. خرمالوی نرم و رسیده را در یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، گوشت آن را پوره و منجمد کنید.

گوشت نرم خرمالو را به ماست، اوتمیل یا اسموتی اضافه کنید؛ با پورهٔ آن هم می‌توانید کمپوت یا سس شیرین درست کنید. برای سس، پوره را چند دقیقه با کمی آب و ادویه روی حرارت ملایم بجوشانید.

در اسموتی، فرنی یا کمپوت می‌توانید به‌جای آن از خرمالوی رسیده استفاده کنید. اگر میوهٔ خشک می‌خواهید، خرمالوی خشک‌شده جایگزین مناسبی است، اما شیرین‌تر و جویدنی‌تر است.

خرمالوی ژاپنی در هر ۱۰۰ گرم ۷۰ کیلوکالری دارد، در برابر ۱۲۷ کیلوکالری در خرمالوی بومی. خرمالوی ژاپنی همچنین در هر ۱۰۰ گرم ۳٫۶ گرم فیبر دارد.

بله؛ خرمالوی بومی منبع ویتامین سی است و در هر ۱۰۰ گرم ۶۶ میلی‌گرم ویتامین سی دارد.