اردک

پوست را با دستمال کاملاً خشک کنید و روی آن چند برش کم‌عمق بزنید، بی‌آنکه گوشت را ببُرید. اردک را روی توری در فر ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید تا دمای مرکز ضخیم‌ترین بخش به ۷۵ درجه برسد؛ چند دقیقه گریل در پایان، پوست را برشته‌تر می‌کند.

سینه را با پوستِ خشک در تابهٔ سرد بگذارید و حرارت را متوسط رو به کم کنید؛ حدود ۸ تا ۱۲ دقیقه زمان بدهید تا چربی آرام‌آرام آب شود و پوست طلایی و ترد شود. سپس آن را برگردانید و پخت را تا رسیدن دمای مرکز به ۷۵ درجهٔ سانتی‌گراد ادامه دهید.

اردک خام را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال و جدا از غذاهای آماده نگه دارید و طی یک تا دو روز بپزید. برای نگهداری طولانی‌تر، بسته‌بندی کنید و در فریزر بگذارید؛ یخ‌زدایی را در یخچال انجام دهید، نه روی پیشخوان.

گوشت اردک با طعم‌های ترش و میوه‌ای مثل انار، آلو و پرتقال خوب جور می‌شود؛ برنج، سبزیجات ریشه‌ای کبابی و کلم هم همراه‌های مناسبی‌اند. اردک شکم‌پر و اردک با سس انار و گردو از شیوه‌های شناخته‌شدهٔ پخت آن در آشپزی شمال ایران هستند.

برای غذایی که به گوشت اردک خام نیاز دارد، گوشت اردک اهلی جایگزین نزدیک‌تری است؛ بوقلمون دودی از پیش پخته و نمک‌سود است و طعم غذا را تغییر می‌دهد. بوقلمون دودی در هر ۱۰۰ گرم ۱۳۳ کیلوکالری و ۴ گرم چربی دارد، در حالی که گوشت اردک اهلی ۲۰۱ کیلوکالری و ۱۱٫۲ گرم چربی دارد.

گوشت تازه باید رنگ طبیعی و بوی ملایم داشته باشد و سطحش لزج نباشد. بسته‌بندی پاره یا نشت‌کرده را انتخاب نکنید و گوشت را تا زمان آماده‌سازی سرد نگه دارید.

نه؛ اردک را کامل بپزید و دمای مرکز ضخیم‌ترین قسمت گوشت را با دماسنج به دست‌کم ۷۵ درجهٔ سانتی‌گراد برسانید. پس از کار با گوشت خام، دست‌ها، تخته و چاقو را با آب گرم و مایع ظرف‌شویی بشویید.