دانهٔ گندم سیاه

دانه‌ها را آبکشی کنید و برای هر پیمانه دانه، دو پیمانه آب و کمی نمک بجوشانید. درِ قابلمه را بگذارید و حدود ۱۵ دقیقه با حرارت کم بپزید؛ سپس ۵ دقیقه استراحت دهید و با چنگال زیرورو کنید.

پیش از افزودن آب، دانه‌های خشک را ۳ تا ۵ دقیقه در قابلمهٔ خشک و داغ هم بزنید تا بوی آجیلی‌شان بلند شود. اگر دانه‌ها از پیش برشته‌اند، این مرحله را کوتاه کنید تا نسوزند.

آن را مثل برنج در کنار خوراک سبزیجات، قارچ یا گوشت سرو کنید، یا با پیاز تفت‌داده و قارچ به شکل کاشا بپزید. دانهٔ پخته در سوپ و سالاد هم خوب می‌ماند، به‌خصوص اگر کمی سفت برداشته شود.

پس از پخت، آن را در ظرف کم‌عمق بگذارید تا زود خنک شود و حداکثر تا دو ساعت در یخچال بگذارید. در ظرف دربسته تا ۳ روز نگه دارید؛ برای گرم‌کردن، کمی آب اضافه کنید و روی حرارت ملایم هم بزنید.

بله؛ برای کنار خورش یا سبزیجات می‌توانید آن را مانند برنج بپزید، اما زمان پختش کوتاه‌تر است و بافتی آجیلی‌تر دارد. از نسبت دو پیمانه آب به یک پیمانه دانه شروع کنید و وقتی آب جذب شد، آن را از روی حرارت بردارید.

گندم سیاه از نظر گیاه‌شناسی گندم نیست و طعم آجیلی و کمی خاکی دارد؛ بلغور گندم از گندم پخته و خردشده تهیه می‌شود و مزه‌ای ملایم‌تر دارد. در داده‌های این خوراک، دانهٔ گندم سیاه ۲٫۷ گرم پروتئین دارد، در برابر ۳٫۷۱ گرم در بلغور گندم.

خود گندم سیاه غلهٔ گندمی نیست و به‌طور طبیعی گلوتن ندارد. بااین‌حال، اگر پرهیز دقیق از گلوتن برایتان مهم است، سراغ بسته‌ای بروید که از آلودگی متقاطع در برداشت یا بسته‌بندی جلوگیری شده باشد.