سوپ لوبیا با بیکن

بیکن خردشده را اول در قابلمه روی حرارت متوسط تفت دهید تا چربی‌اش بیرون بیاید و لبه‌هایش برشته شود؛ بعد پیاز و سیر را در همان چربی نرم کنید. لوبیای پخته و آبِ گوشت یا سبزیجات را اضافه کنید و حدود ۲۰ دقیقه آرام بجوشانید تا مزه‌ها به خورد هم بروند.

لوبیا را چند ساعت یا از شب تا صبح در آب بخیسانید و آب خیساندن را دور بریزید. آن را در آب تازه حدود ۶۰ تا ۹۰ دقیقه بپزید تا کاملاً نرم شود، سپس به سوپ اضافه کنید؛ زمان پخت به نوع و تازگی لوبیا بستگی دارد.

برای مزه دودی، کمی پاپریکای دودی را همراه پیاز تفت دهید و در پایان چند قطره روغن زیتون اضافه کنید. اگر گوشت می‌خواهید، بیکن را با ژامبون خردشده جایگزین کنید و نمک سوپ را آخر کار بچشید، چون ژامبون هم شور است.

نان تُست یا نان روستایی کنار این سوپ خوب می‌نشیند؛ کمی جعفری خردشده و چند قطره سرکه یا آب‌لیمو هم طعم دودی و سنگین بیکن را متعادل می‌کند. اگر سوپ غلیظ است، کمی آب جوش یا آبِ گوشت به آن اضافه کنید.

سوپ را پس از خنک‌شدن، حداکثر ظرف دو ساعت در ظرف دربسته بگذارید و تا سه یا چهار روز در یخچال نگه دارید. برای گرم‌کردن، آن را روی اجاق به جوش ملایم برسانید و هم بزنید؛ سوپ را فقط به اندازه مصرف دوباره گرم کنید.

بله؛ سوپ خنک‌شده را در ظرف مناسب فریزر، با کمی فضای خالی برای انبساط، بسته‌بندی کنید و تا حدود سه ماه نگه دارید. یک شب در یخچال یخش را باز کنید و هنگام گرم‌کردن هم بزنید؛ ممکن است لوبیاها کمی نرم‌تر شوند.

در نمونه‌های مقایسه‌شده، سوپ لوبیا با بیکن سدیم بیشتری دارد: ۶۷۲ میلی‌گرم در هر ۱۰۰ گرم، در برابر ۴۰۰ میلی‌گرم در سوپ لوبیا با ژامبون. برای کم‌کردن شوری، آبِ لوبیای کنسروی را دور بریزید و نمک را تا پایان پخت اضافه نکنید.