Ryż krótkoziarnisty

Wypłucz go kilka razy, aż woda będzie prawie przejrzysta. Gotuj pod przykryciem na małym ogniu, używając około 1,2–1,3 części wody na 1 część ryżu wagowo, przez 15–20 minut; zdejmij z ognia i zostaw pod przykryciem na 10 minut.

Tak, jeśli chcesz uzyskać bardziej zwarte, wyraźne ziarenka: płucz go w zimnej wodzie, delikatnie mieszając, aż woda przestanie być mleczna. Do kleistej konsystencji, na przykład do ryżu na sushi, płukanie także pomaga, bo usuwa nadmiar skrobi z powierzchni.

Ziarna krótkoziarniste zawierają dużo skrobi, która podczas gotowania sprawia, że ryż staje się miękki i lepki. Nie mieszaj go w trakcie gotowania; jeśli wyszedł zbyt kleisty, następnym razem dokładniej go wypłucz i użyj odrobinę mniej wody.

Dobrze trzyma się w formie, dlatego używa się go do sushi, onigiri i japońskiego ryżu podawanego jako dodatek. Po ugotowaniu na mleku sprawdzi się też w ryżu na mleku i innych puddingach ryżowych.

Do sushi i onigiri wybierz ryż średnioziarnisty, jeśli nie możesz dostać krótkoziarnistego; długoziarnisty będzie mniej kleisty i trudniej uformować z niego porcje. Do deseru możesz użyć ryżu do risotta, który również mięknie i uwalnia skrobię.

Przełóż go do płytkiego pojemnika i wstaw do lodówki najpóźniej w ciągu dwóch godzin od ugotowania; zjedz w ciągu trzech–czterech dni. Odgrzej tylko potrzebną porcję, aż będzie bardzo gorąca w całej objętości.

W podanych wartościach ryż krótkoziarnisty ma 2,3 g białka na 100 g, a długoziarnisty 2,5 g. Różnica jest niewielka; bardziej zauważysz ją po ugotowaniu, bo krótkoziarnisty jest zwykle bardziej lepki.