Medaliony wieprzowe

Osusz je, rozgrzej mocno patelnię i smaż medaliony grubości około 2 cm po 2–3 minuty z każdej strony. Sprawdź termometrem, czy środek osiągnął 63°C, po czym odstaw mięso na 3 minuty przed podaniem.

Nie trzeba, ale krótka marynata z oleju, musztardy, czosnku i ziół dobrze pasuje do wieprzowiny. Wystarczy 30 minut w lodówce; przed smażeniem strząśnij nadmiar marynaty, żeby mięso się rumieniło, a nie dusiło.

Wybieraj kawałki o podobnej grubości, bez nadmiaru płynu w opakowaniu i z mięsem o równomiernej, różowej barwie. Medaliony to plastry mięsa, a nie osobny rodzaj kawałka — mogą być wykrojone z różnych części wieprzowiny.

Surowe trzymaj szczelnie przykryte na najniższej półce lodówki i przygotuj w ciągu 1–2 dni. Usmażone włóż do lodówki w ciągu 2 godzin; zjedz w ciągu 3–4 dni albo zamroź w szczelnym opakowaniu.

Pasują do puree ziemniaczanego, kaszy gryczanej albo klusek oraz surówki z kapusty lub buraczków. Z patelni możesz zrobić szybki sos: wlej bulion, dodaj łyżkę musztardy i odrobinę śmietanki, a następnie zeskrob przyrumienione resztki mięsa.

Najłatwiej użyć plastrów polędwiczki wieprzowej albo kotletów wieprzowych o podobnej grubości. Cieńsze kawałki smaż krócej, bo szybko tracą soczystość; grubsze dosmaż na mniejszym ogniu po obsmażeniu.

Polędwiczka wieprzowa to cały, podłużny kawałek mięsa, a medaliony to okrągłe plastry wycięte z mięsa, często właśnie z polędwiczki. Ich grubość i pochodzenie z innej części wieprzowiny wpływają na czas smażenia.