ข้อผิดพลาดเรื่องปริมาณอาหารที่อาจทำให้บันทึกอาหารคลาดเคลื่อน
แม้จะจดบันทึกอาหารอย่างระมัดระวัง ข้อมูลก็ยังคลาดเคลื่อนได้หากปริมาณที่บันทึกไม่ตรงกับที่กินจริง นิสัยง่าย ๆ บางอย่างช่วยให้กะและบันทึกปริมาณอาหารได้ง่ายขึ้น
สับสนระหว่างหนึ่งหน่วยบริโภคกับปริมาณที่กินจริง
หนึ่งหน่วยบริโภคคือปริมาณอ้างอิงที่ระบุบนฉลากหรือในแอปบันทึกอาหาร ส่วนปริมาณที่กินจริงคือสิ่งที่คุณกินเข้าไป ซึ่งอาจน้อยกว่าหรือมากกว่าปริมาณอ้างอิงนั้น
ก่อนบันทึกอาหาร ให้เทียบปริมาณหนึ่งหน่วยบริโภคที่ระบุไว้กับอาหารบนจาน หากกินมากกว่าหนึ่งหน่วยบริโภค ให้ปรับข้อมูลที่บันทึก แทนที่จะใช้ค่าบนฉลากตามเดิม
สลับระหว่างน้ำหนักอาหารหลังปรุงกับก่อนปรุง
อาหารอาจดูดซึมหรือสูญเสียน้ำระหว่างปรุง ทำให้น้ำหนักเปลี่ยนโดยที่พลังงานรวมในอาหารปริมาณนั้นไม่ได้เปลี่ยนตามอย่างเป็นสัดส่วน การบันทึกน้ำหนักอาหารที่ปรุงแล้วโดยเลือกข้อมูลอาหารดิบในฐานข้อมูล หรือทำกลับกัน อาจทำให้บันทึกคลาดเคลื่อน
ตรวจดูว่าข้อมูลที่เลือกไว้ระบุว่าเป็นอาหารปรุงสุก ดิบ แห้ง หรือเตรียมพร้อมรับประทานแล้ว พยายามชั่งและบันทึกอาหารในสภาพเดียวกันทุกครั้ง และใช้วิธีเดิมอย่างสม่ำเสมอกับสูตรอาหารที่ทำบ่อย
กะปริมาณอาหารที่มักประเมินต่ำเกินไป
การเท ตัก หรือทาอาหารอย่างรวดเร็วอาจกะด้วยสายตาได้ยาก โดยเฉพาะเมื่อเติมอาหารนั้นระหว่างปรุง ส่วนผสมหรือของกินเพิ่มเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็อาจลืมไปแล้วตอนจะบันทึก
ใช้เครื่องชั่งในครัวหรือช้อนตวงเมื่อไม่แน่ใจว่ากะด้วยสายตาได้แม่นแค่ไหน ไม่จำเป็นต้องตวงทุกอย่างไปตลอด แต่การตรวจเช็กเป็นครั้งคราวช่วยให้รู้ว่าปริมาณที่กินเป็นประจำหน้าตาเป็นอย่างไร
ลืมนับอาหารที่แบ่งกันกินและอาหารที่เหลือ
การบันทึกสูตรอาหารทั้งสูตรเป็นจำนวนส่วนเท่า ๆ กันนั้นทำได้ง่าย แม้แต่ละจานจะตักเสิร์ฟไม่เท่ากันก็ตาม การตักเพิ่มอีกหนึ่งช้อนหรือกินเหลือไว้บางส่วนก็ทำให้ปริมาณที่บันทึกไม่ตรงกับที่กินจริงได้
สำหรับอาหารทำเอง ให้บันทึกส่วนผสมและจดน้ำหนักหลังปรุงเสร็จ หรือแบ่งตามจำนวนส่วนที่เสิร์ฟจริง ตั้งเป้าให้ได้ค่าประมาณที่สมเหตุสมผลและทำซ้ำได้ ไม่จำเป็นต้องแม่นยำสมบูรณ์แบบ เพราะระดับรายละเอียดที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับแต่ละคนและเป้าหมายในการติดตามอาหาร