Χοιρινή πέτσα

Στέγνωσέ τη πολύ καλά, χάραξε την επιφάνεια χωρίς να κόψεις βαθιά το δέρμα και ψήσε τη με την πέτσα προς τα πάνω στους 220 °C, ώσπου να φουσκώσει και να γίνει τραγανή. Αν έχει πολύ λίπος από κάτω, αφαίρεσε μέρος του πριν από το ψήσιμο.

Ζήτησε από τον κρεοπώλη κομμάτι με καθαρή, ακέραιη πέτσα και σχετικά ομοιόμορφο στρώμα λίπους από κάτω. Απόφυγε κομμάτια με σκισίματα ή υγρή, γλοιώδη επιφάνεια.

Άφησέ τη να κρυώσει εντελώς και φύλαξέ τη σε αεροστεγές δοχείο, σε δροσερό και ξηρό μέρος, για να μη μαλακώσει από την υγρασία. Για να ξαναγίνει τραγανή, ζέστανέ τη για λίγα λεπτά σε ζεστό φούρνο.

Σέρβιρέ τη ως μεζέ με λεμόνι ή ξίδι και συνόδεψέ τη με μουστάρδα, τουρσιά ή σαλάτα λάχανου. Μπορείς επίσης να τη θρυμματίσεις πάνω σε φασόλια ή πατάτες για τραγανή υφή.

Όχι ακριβώς: η χοιρινή πέτσα είναι το δέρμα, συνήθως ψημένο ή τηγανισμένο μέχρι να γίνει τραγανό. Οι τσιγαρίδες είναι κομματάκια χοιρινού λίπους και συχνά κρέατος που μαγειρεύονται αργά μέχρι να λιώσει το λίπος και να ροδίσουν.

Η χοιρινή πέτσα είναι πολύ πιο λιπαρή: έχει 45 g λίπους ανά 100 g, ενώ το χοιρινό μπούτι έχει 15,9 g. Το μπούτι είναι κρέας για κυρίως γεύμα, ενώ η πέτσα τρώγεται κυρίως τραγανή, σε μικρή ποσότητα.