مجله

باورهای نادرست و واقعیت‌های رژیم CICO: تعادل انرژی واقعاً یعنی چه؟

CICO رابطه میان انرژی دریافتی و انرژی مصرفی را توصیف می‌کند، اما این ایده ساده اغلب بیش‌ازحد ساده‌سازی می‌شود. این راهنما باورهای رایج نادرست را از واقعیت‌های مفید جدا می‌کند و نشان می‌دهد چطور این اصل را برای ثبت خوراکی‌ها به کار ببرید.

CICO واقعاً یعنی چه؟

CICO مخفف «کالری دریافتی، کالری مصرفی» است. کالری دریافتی از غذا و نوشیدنی می‌آید و کالری مصرفی شامل انرژی‌ای است که بدن برای زنده ماندن، هضم غذا و حرکت مصرف می‌کند. این عبارت توصیفی ساده از تعادل انرژی است، نه یک برنامه غذایی کامل.

اصل کلی این است که تغییر در انرژی ذخیره‌شده بدن به توازن میان انرژی دریافتی و مصرفی در طول زمان بستگی دارد. این به آن معنا نیست که بتوان هر یک از دو طرف این معادله را به‌طور کامل اندازه‌گیری کرد. اشتها، برنامه روزانه، انتخاب غذا و تغییرات طبیعی در میزان مصرف انرژی، همگی بر نحوه اثرگذاری این اصل در زندگی واقعی تأثیر می‌گذارند.

  • باور نادرست: CICO یک برنامه غذایی مشخص با خوراکی‌های ثابت است.
  • واقعیت: روشی برای توصیف تعادل انرژی است.
  • باور نادرست: محاسبه از روزی به روز دیگر دقیق است.
  • واقعیت: هم انرژی دریافتی و هم انرژی مصرفی تخمینی هستند.

کالری واحد اندازه‌گیری است، اما غذاها یکسان نیستند

کالری واحدی برای اندازه‌گیری انرژی است؛ بنابراین مقدار یکسان کالری همیشه نشان‌دهنده مقدار یکسانی از انرژی است. بااین‌حال، غذاهایی که انرژی مشابهی دارند ممکن است از نظر پروتئین، فیبر، چربی، ویتامین‌ها، مواد معدنی و حجم تفاوت زیادی داشته باشند. از نظر ایجاد سیری و رضایت هم ممکن است حس کاملاً متفاوتی ایجاد کنند.

هر گرم پروتئین و کربوهیدرات حدود ۴ کیلوکالری و هر گرم چربی حدود ۹ کیلوکالری انرژی دارد. این ارقام کمک می‌کنند بفهمیم چرا غذاهای پرچرب می‌توانند انرژی بیشتری را در حجم کمتری جا بدهند. اما این به آن معنا نیست که چربی بد است یا باید غذاها را فقط بر اساس یک ماده مغذی قضاوت کرد.

کیفیت غذا در چارچوب CICO همچنان اهمیت دارد. گنجاندن پروتئین، کربوهیدرات‌های پرفیبر، سبزیجات و مقداری چربی در وعده‌های غذایی ممکن است پایبندی به یک برنامه منظم را آسان‌تر کند، چون تنوع دارند و برای مدتی سیر نگه می‌دارند. غذاهایی که از خوردنشان لذت می‌برید هم می‌توانند جایی در برنامه داشته باشند؛ کافی است سهمشان را مانند بقیه اجزای وعده ثبت کنید.

  • غذاها را هم از نظر مقدار سهم و هم کالری با هم مقایسه کنید.
  • هنگام انتخاب وعده‌های سیرکننده، به پروتئین و فیبر توجه کنید.
  • برای حجم، رنگ و تنوع بیشتر، میوه و سبزیجات بخورید.
  • الگوی کلی غذا خوردن را بسنجید، نه یک خوراکی را به‌تنهایی.

مقدار کالری دریافتی همیشه تخمینی است

برچسب‌های مواد غذایی، محاسبه کالری دستورهای غذایی و پایگاه‌های ثبت خوراکی‌ها مفیدند، اما اندازه‌گیری آزمایشگاهیِ دقیقِ وعده شما نیستند. مقدار سهم‌ها متفاوت است، مواد اولیه با هم فرق دارند و ممکن است غذای خانگی با گزینه مشابهی که در یک پایگاه داده عمومی ثبت شده مطابقت نداشته باشد. بهتر است دفتر ثبت خوراکی‌هایتان را تخمینی منظم بدانید، نه گزارشی بی‌نقص.

برخی مواردی که از ثبت جا می‌افتند از بقیه مهم‌ترند. روغن پخت‌وپز، سس‌ها، نوشیدنی‌ها، مخلفات و مزه‌های کوچکی که می‌چشید به‌راحتی از قلم می‌افتند، چون ممکن است بخشی از غذای اصلی به نظر نرسند. ثبت آن‌ها بدون قضاوت، تصویر روشن‌تری از مقدار معمول دریافتی‌تان به شما می‌دهد.

برای دقیق بودن لازم نیست تک‌تک خرده‌های غذا را دنبال کنید. مرتب از یک روش ثابت استفاده کنید، دستورهایی را که بارها می‌پزید ذخیره کنید و بررسی کنید گزینه‌های پایگاه داده با برچسب یا مواد اولیه‌ای که در اختیار دارید مطابقت داشته باشند. وقتی غذای شخص دیگری را می‌خورید، گزینه‌ای منطقی انتخاب کنید و بپذیرید که عدد دقیق مشخص نیست.

  • روغن‌ها، کره‌ها و سایر چربی‌های مالیدنی، چاشنی‌ها و سس‌ها را ثبت کنید.
  • برای غذاهایی که مرتب می‌پزید، دستور جداگانه‌ای ثبت کنید.
  • پیش از ثبت، توضیحات مربوط به مقدار هر سهم را بررسی کنید.
  • برای وعده‌هایی که نمی‌توانید اندازه بگیرید، از تخمین‌های معقول استفاده کنید.

کالری مصرفی هدفی ثابت نیست

بدن در حالت استراحت، هنگام هضم غذا و با ورزش برنامه‌ریزی‌شده و نیز تحرک روزمره انرژی مصرف می‌کند. تحرک روزمره شامل راه رفتن، ایستادن، کارهای خانه و تغییر وضعیت بدن در طول روز است. میزان انرژی مصرفی بین افراد فرق می‌کند و ممکن است با تغییر برنامه روزانه، اندازه بدن و میزان فعالیت هم تغییر کند.

ساعت هوشمند، دستگاه ورزشی یا ماشین‌حساب اینترنتی فقط می‌تواند میزان مصرف انرژی را تخمین بزند. هیچ‌کدام نمی‌توانند میزان تحرک، شدت تلاش یا واکنش فردی شما را کاملاً در نظر بگیرند. عددی را که برای ورزش نمایش داده می‌شود، فقط به‌عنوان اطلاعاتی تقریبی ببینید، نه مجوزی برای اضافه کردن همان مقدار به کالری ثبت‌شده غذاهایتان.

این هم یک باور نادرست است که مصرف انرژی با تغییر مقدار دریافتی یا فعالیت ثابت می‌ماند. اشتها، خستگی و تحرک خودبه‌خودی ممکن است تغییر کنند، بی‌آنکه متوجه شوید. بنابراین بررسی الگوها در گذر زمان مفیدتر از آن است که بخواهید تراز هر روز دقیقاً برابر باشد.

  • انرژی مصرف‌شده در حالت استراحت
  • انرژی مصرف‌شده برای هضم غذا
  • ورزش برنامه‌ریزی‌شده
  • راه رفتن، ایستادن و تحرک هنگام انجام کارهای خانه

ورزش یک وعده غذایی را جبران نمی‌کند

تحرک به کالری مصرفی اضافه می‌کند، اما غذا خوردن را به بدهی اخلاقی‌ای تبدیل نمی‌کند که باید پس داده شود. تخمین کالری مصرف‌شده هنگام ورزش دقیق نیست و این مقدار به فرد، سرعت، مدت و نوع فعالیت بستگی دارد. تلاش برای جور کردن هر وعده غذایی با یک جلسه ورزش می‌تواند قضاوت آرام و واقع‌بینانه درباره غذا خوردن و فعالیت بدنی را دشوارتر کند.

راهکار عملی‌تر این است که تحرک را تا حد ممکن منظم نگه دارید و غذاها را بدون اینکه ورزش را معادل مستقیم آن‌ها بدانید ثبت کنید. این کار کمک می‌کند بفهمید آیا مقدار معمول غذایتان با برنامه روزمره شما سازگار است یا نه. همچنین باعث می‌شود تحرک برای هدف‌هایی فراتر از سوزاندن کالری هم ارزش داشته باشد؛ مثل لذت بردن، افزایش قدرت، بهبود توان حرکتی و گذراندن وقت در فضای باز.

استراحت هم اهمیت دارد. فعالیت شدیدتر یا طولانی‌تر ممکن است اشتها را تغییر دهد، و یک روز کم‌تحرک‌تر می‌تواند هم گرسنگی و هم میزان تحرک روزمره را تغییر دهد. این واکنش‌ها در هر فرد متفاوت‌اند، پس مشاهده‌های تکرارشونده خودتان از یک قانون ثابت مفیدترند.

  • فعالیتی را انتخاب کنید که بتوانید با آسودگی تکرارش کنید.
  • تخمین کالری مصرف‌شده در ورزش را اعتبار غذایی دقیق به حساب نیاورید.
  • ببینید فعالیت‌های مختلف چه اثری بر گرسنگی‌تان می‌گذارند.
  • به برنامه هفتگی‌تان توجه کنید، نه فقط یک جلسه ورزش.

چطور بدون پیچیده کردن ثبت خوراکی‌ها از CICO استفاده کنیم

با همان دفتر ثبت خوراکی‌هایی که از قبل دارید شروع کنید و به دنبال الگوهای تکرارشونده بگردید. بررسی کنید که ثبت‌ها مقدار معمول سهم‌ها، نوشیدنی‌ها، چربی‌های مورد استفاده در پخت‌وپز و افزودنی‌های کوچک را نشان می‌دهند یا نه. هر بار فقط یک تغییر عملی و قابل‌مدیریت ایجاد کنید تا متوجه شوید چه چیزی عوض شده است.

اگر می‌خواهید وعده‌ها سیرکننده‌تر باشند، به‌جای تمرکز صرف بر عدد نهایی کالری، ترکیب آن‌ها را تغییر دهید. می‌توانید یک منبع پروتئین مشخص اضافه کنید، سبزیجات بیشتری بخورید، کربوهیدرات پرفیبر انتخاب کنید یا از یک افزودنی که لذت چندانی به غذا اضافه نمی‌کند کم کنید. مفیدترین تغییر به سلیقه و برنامه روزمره شما بستگی دارد.

تغییرات کوتاه‌مدت وزن بدن فقط تغییر در انرژی ذخیره‌شده را نشان نمی‌دهند. غذای موجود در دستگاه گوارش، تغییرات مایعات بدن و ذخیره کربوهیدرات هم می‌توانند بر عدد ترازو اثر بگذارند. روند را در بازه زمانی طولانی‌تری بررسی کنید، روش ثبت خوراکی‌ها را ثابت نگه دارید و اگر الگوی کلی با انتظارتان هم‌خوانی نداشت، تخمینتان را بازبینی کنید.

  • پیش از تغییر همه‌چیز، وعده‌های تکراری‌تان را بررسی کنید.
  • مقدار سهم‌ها و روش ثبت را ثابت نگه دارید.
  • وعده‌ها را بر پایه پروتئین، فیبر و غذاهایی که از آن‌ها لذت می‌برید تنظیم کنید.
  • روند را در گذر زمان بسنجید، نه با واکنش به یک روز.
  • بر اساس ثبت‌های خودتان، تغییرات تدریجی ایجاد کنید.

همچنین در مجله