راه‌های ساده برای بهتر کردن فرم دویدن
فرم خوب دویدن بیشتر به حرکت راحت و کنترل‌شده مربوط است تا بی‌نقص به نظر رسیدن. چند نکته ساده را به کار بگیرید و بعد آن‌ها را با توجه به بدنتان، سرعت و محیط اطرافتان تنظیم کنید.
صاف و رها بدوید
هنگام دویدن سرتان را در راستای شانه‌ها نگه دارید و به‌جای نگاه کردن به پاها، روبه‌رو را ببینید. قفسه سینه را باز نگه دارید، اما آن را به جلو ندهید و گودی کمرتان را زیاد نکنید.
شانه‌ها را از گوش‌ها دور نگه دارید و بررسی کنید که فک و دست‌هایتان را منقبض نکرده باشید. کمی خم شدن به جلو می‌تواند از مچ پاها باشد؛ در این حالت، بدنتان در امتداد یک خط کشیده می‌ماند و از کمر خم نمی‌شوید.
دست‌ها را طبیعی حرکت دهید
آرنج‌ها را با زاویه‌ای راحت خم کنید و بگذارید دست‌ها به جلو و عقب تاب بخورند. سعی کنید آن‌ها را از خط میانی بدنتان عبور ندهید، چون این کار ممکن است باعث چرخش بیش از حد بالاتنه شود.
دست‌ها را شل نگه دارید، انگار چیزی ظریف در دست دارید. با بیشتر شدن سرعت، حرکت دست‌ها ممکن است قوی‌تر شود، اما همچنان باید کنترل‌شده باشد، نه همراه با تنش.
گام‌های آرام و کنترل‌شده بردارید
سعی کنید هر پا را زیر بدنتان یا نزدیک به آن فرود بیاورید، نه اینکه آن را خیلی جلو بکشید. کمی کوتاه‌تر کردن گامی که بیش از حد جلو می‌رود، می‌تواند فرود پا را نرم‌تر کند و کمک کند رو به جلو حرکت کنید.
پا را مجبور نکنید که حتماً با بخش خاصی از آن اول به زمین برسد. به صدای گام‌هایتان گوش دهید: تماس سبک‌تر و کم‌صداتر می‌تواند نشانه مفیدی باشد که نشان می‌دهد پا را با کنترل فرود می‌آورید.
هر بار یک نکته را تمرین کنید
برای بخش کوتاهی از یک دوی آرام، یک نکته را انتخاب کنید؛ مثلاً شانه‌های رها یا فرود آمدن پاها نزدیک‌تر به زیر بدن. تلاش برای تغییر همه‌چیز در یک زمان می‌تواند تنش ایجاد کند و تشخیص ریتم همیشگی‌تان را دشوارتر کند.
ثبت خوراکتان می‌تواند به شما کمک کند بفهمید چقدر آماده یا پرانرژی بوده‌اید، اما نمی‌تواند فرم ایده‌آل دویدن را برایتان تعیین کند. در کنار آن، سرعت، مسیر، میزان تلاش و احساس راحتی‌تان را هم یادداشت کنید و اگر حرکتتان با فشار همراه شد، سرعت را کم کنید یا مکث کنید.