گوجه‌فرنگی

آن را نزدیک زمان سرو خرد کنید و نمک را درست پیش از خوردن اضافه کنید؛ نمک آب گوجه‌فرنگی را بیرون می‌کشد. اگر سالاد را زودتر آماده می‌کنید، گوجه را جدا نگه دارید.

ته گوجه یک برش ضربدری بزنید، آن را حدود ۲۰ تا ۳۰ ثانیه در آب جوش بگذارید و بلافاصله در آب سرد بیندازید. پوست از محل برش به‌آسانی جدا می‌شود.

گوجه‌فرنگی نارس را در دمای اتاق بگذارید تا برسد. گوجه رسیده را هم برای حفظ عطر بهتر است بیرون از یخچال و دور از نور مستقیم نگه دارید؛ اگر کاملاً رسیده است و نمی‌خواهید زود مصرفش کنید، در یخچال بگذارید و پیش از خوردن به دمای اتاق برسانید.

گوجه‌فرنگی پایهٔ خورش‌هایی مثل قیمه و بادمجان و نیز املت گوجه‌فرنگی است. برای سس، آن را با پیاز و کمی روغن تفت دهید و بعد بگذارید آرام بجوشد تا غلیظ شود.

بله؛ گوجه تازه را خرد یا رنده کنید و برای سس و خورش به کار ببرید. چون معمولاً آب بیشتری دارد، آن را چند دقیقه بیشتر بجوشانید تا به غلظت گوجهٔ کنسروی برسد.

گوجه‌های کاملاً رسیده، معطر و بدون لکهٔ نرم انتخاب کنید؛ شیرین‌ترند و با جوشیدن بهتر به سس تبدیل می‌شوند. گوجه‌های خیلی سفت برای سس عطر و رنگ کمتری می‌دهند.

از دید گیاه‌شناسی، گوجه‌فرنگی میوه است، چون از گل تشکیل می‌شود و دانه دارد؛ اما در آشپزی معمولاً آن را سبزی به حساب می‌آورند و در غذاهای شور به کار می‌برند.

هر دو را می‌توانید در غذاهای روزمره استفاده کنید: خام در سالاد و ساندویچ، و پخته در خورش و سس. پختن، گوجه را نرم و غلیظ می‌کند و طعمش را تغییر می‌دهد.