ساگو

ساگو نشاسته‌ای است که از مغز تنهٔ بعضی نخل‌های ساگو می‌گیرند و آن را به شکل دانه‌های ریز یا درشت درمی‌آورند. با تاپیوکا فرق دارد؛ تاپیوکا از ریشهٔ کاساوا تهیه می‌شود.

دانه‌ها را حدود ۳۰ دقیقه در آب بخیسانید، سپس در آب جوش ملایم حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بپزید و گاهی هم بزنید. وقتی بیشتر دانه‌ها شفاف شدند، شعله را خاموش کنید و بگذارید ۱۰ دقیقه در آب بمانند؛ بعد آبکش و با آب سرد آبکشی کنید.

ساگو را با شیر و شکر می‌پزند تا دسر شیری غلیظی درست شود؛ هل، گلاب یا میوه هم به آن می‌آید. در بعضی نوشیدنی‌ها و دسرهای میوه‌ای هم از دانه‌های پخته و شفاف آن استفاده می‌کنند.

ساگوی خشک را در ظرف دربسته، دور از رطوبت و گرما نگه دارید. ساگوی پخته را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و ظرف دو روز مصرف کنید؛ با گذشت زمان بافتش نرم‌تر و چسبناک‌تر می‌شود.

در پودینگ و دسر، معمولاً می‌توانید ساگو را جایگزین تاپیوکا کنید، اما اندازه و بافت دانه‌ها ممکن است متفاوت باشد. هر دو را جداگانه بپزید تا شفاف شوند و سپس به دستور غذا اضافه کنید.

برای پودینگ و دسرهای شیری، دانه‌ریز زودتر می‌پزد و بافت یکنواخت‌تری می‌دهد؛ دانه‌درشت برای نوشیدنی‌ها یا دسرهایی مناسب است که دانه‌ها باید مشخص بمانند. دانه‌ها باید خشک و جدا از هم باشند، نه نم‌کشیده و به‌هم‌چسبیده.