گردوی پکان

مغزها را یک‌لایه روی سینی پخش کنید و در فر با دمای ۱۷۵ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۸ تا ۱۰ دقیقه تفت دهید؛ وقتی عطرشان بلند شد، بیرون بیاورید تا نسوزند. تفت‌دادن در تابهٔ خشک هم ممکن است؛ مرتب هم بزنید و به‌محض طلایی‌شدن بردارید.

چون چربی زیادی دارد، مغز پکان را در ظرف دربسته و دور از گرما و نور نگه دارید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در ظرف دربسته در یخچال یا فریزر بگذارید و پیش از مصرف به‌اندازهٔ نیاز بیرون بیاورید.

پکانِ خردشده روی سالاد، فرنی و ماست بافت تردی می‌دهد و در پای پکان، براونی و نان موزی هم به‌کار می‌رود. برای طعم پررنگ‌تر، پیش از افزودن به غذا کمی تفتش دهید.

گردو یا فندق خردشده جایگزین‌های خوبی‌اند؛ هر دو بافت ترد و طعم آجیلی می‌دهند، اما مزهٔ شیرین و کره‌ای پکان را دقیقاً تکرار نمی‌کنند. برای روی سالاد، تخمهٔ آفتابگردان هم گزینهٔ بدون مغز درختی است.

یک مشت کوچک، حدود ۳۰ گرم، نزدیک به ۲۱۴ کیلوکالری دارد. اگر می‌خواهید مقدار مصرف را بسنجید، آن را در کاسه بریزید؛ خوردن مستقیم از بسته اندازه‌گیری را دشوار می‌کند.

گردو پروتئین بیشتری دارد: حدود ۱۳٫۸ گرم در هر ۱۰۰ گرم، در برابر ۸٫۵ گرم در گردوی پکان. پکان مزه‌ای ملایم‌تر و شیرین‌تر دارد و در شیرینی‌پزی به‌خوبی به کار می‌آید.

مغز کامل یا تکه‌های درشت پکان خطر خفگی دارند؛ برای کودک خردسال آن را کاملاً آسیاب کنید یا به شکل کرهٔ صاف و نازک‌شده بدهید. پکان هم از مغزهای درختی حساسیت‌زا است؛ نخستین بار مقدار کمی بدهید و واکنش کودک را زیر نظر بگیرید.