خمیر میسو

معمولاً آن را از سویای پخته، نمک و کوجیِ برنج یا جو تهیه می‌کنند و می‌گذارند تخمیر شود. نوعی که با جو یا گندم درست شده باشد ممکن است گلوتن داشته باشد.

کمی از آبِ داغ سوپ را در کاسه‌ای با خمیر میسو حل کنید و بعد از خاموش‌کردن شعله به قابلمه برگردانید. جوشاندن پس از افزودن میسو عطر ظریف آن را کم می‌کند.

آن را با کمی آب، روغن و آب‌لیمو رقیق کنید و برای مزه‌دارکردن ماهی، مرغ یا سبزیجات به کار ببرید. مقدار کمی میسو در سس سالاد، نودل و خورش هم مزه‌ای شور و اومامی می‌دهد.

میسوی روشن معمولاً ملایم‌تر و کمی شیرین‌تر است و برای سوپ و سس‌های سبک مناسب‌تر. نوع تیره معمولاً مدت بیشتری تخمیر شده و مزه‌ای پررنگ‌تر و شورتر دارد؛ ابتدا کم بریزید و بچشید.

آن را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و برای برداشتنش از قاشق تمیز و خشک استفاده کنید. سطح خمیر را صاف کنید تا کمتر در معرض هوا بماند.

میسوی تهیه‌شده با جو یا گندم می‌تواند گلوتن داشته باشد؛ نوعی که با برنج تهیه شده معمولاً از این غلات ساخته نمی‌شود. ترکیبات روی بسته را بررسی کنید، چون دستور ساخت میان محصولات فرق دارد.

جایگزین یک‌به‌یک نیست: میسو غلیظ و خمیری است و سس سویا مایع. برای نزدیک‌کردن مزه، میسو را با آب رقیق کنید و مقدارش را کم‌کم بیفزایید.