Czerwony banan

Skórka powinna być intensywnie czerwona lub czerwonofioletowa, a owoc lekko uginać się pod palcami. Ciemne plamki są zwykle oznaką dojrzewania; unikaj owoców z pękniętą skórką albo miękkimi, mokrymi miejscami.

Zostaw je w temperaturze pokojowej, z dala od słońca; dojrzewanie przyspieszy, jeśli włożysz je do papierowej torby z jabłkiem. Dojrzałe możesz schować do lodówki — skórka ściemnieje, ale miąższ pozostanie dobry.

Tak — bardzo dojrzały, miękki miąższ rozgnieć i dodaj do ciasta bananowego, placków albo muffinek. Jest słodki i wilgotny, więc może zastąpić część cukru i płynu; zacznij od proporcji podanych w przepisie na zwykłego banana.

Podawaj go z jogurtem, płatkami owsianymi, orzechami lub masłem orzechowym. Pasuje też do koktajli i deserów z kokosem; możesz go przekroić wzdłuż i krótko podsmażyć na patelni.

Najłatwiej użyć zwykłego, dobrze dojrzałego banana w takiej samej ilości. W koktajlu możesz zastąpić go dojrzałą papają, ale puree będzie mniej słodkie i rzadsze.

W 100 g czerwony banan ma 25 g węglowodanów, a zwykły banan 20 g. Różnica w smaku jest wyraźniejsza niż w wyglądzie miąższu: czerwony banan bywa bardziej słodki i ma delikatnie malinową nutę.

Zwykle nie: mimo czerwonej skórki miąższ jest kremowy, czasem z lekko różowawym odcieniem. Barwa skórki nie oznacza, że owoc jest sztucznie barwiony.