Ζελεδάκια

Συνήθως περιέχουν ζάχαρη ή σιρόπι γλυκόζης, αρωματικές ύλες και ζελατίνη ή πηκτίνη, που τους δίνει τη μαστιχωτή υφή. Η ζελατίνη είναι ζωικής προέλευσης, ενώ η πηκτίνη προέρχεται από φρούτα.

Μούλιασε τη ζελατίνη σε κρύο νερό και διάλυσέ τη σε ζεστό χυμό με λίγη ζάχαρη, χωρίς να βράσει το μείγμα. Ρίξ’ το σε μικρές φόρμες και άφησέ το στο ψυγείο μέχρι να σταθεροποιηθεί· για χορτοφαγική εκδοχή, χρησιμοποίησε πηκτίνη ακολουθώντας τις οδηγίες της.

Κράτησέ τα σε καλά κλεισμένο δοχείο, σε δροσερό και στεγνό μέρος, μακριά από ήλιο και ζέστη. Η υγρασία τα κάνει κολλώδη, ενώ η έκθεση στον αέρα τα ξεραίνει.

Δεν αντέχουν καλά στο ψήσιμο: λιώνουν και κολλάνε, γι’ αυτό πρόσθεσέ τα αφού κρυώσει το κέικ ή χρησιμοποίησέ τα ως διακόσμηση σε γλάσο. Σε ζεστό ρόφημα ή σάλτσα διαλύονται και μπορεί να αφήσουν χρώμα.

Για μαστιχωτή υφή, δοκίμασε αποξηραμένα φρούτα κομμένα σε μικρά κομμάτια· για διακόσμηση, ταιριάζουν μικρά κομμάτια φρέσκου φρούτου ή σοκολατένια κουφέτα. Κανένα από αυτά δεν λιώνει και δεν κολλά όπως τα ζελεδάκια.

Τα jelly beans έχουν σκληρή, λεία επικάλυψη και μαλακό εσωτερικό, ενώ τα ζελεδάκια είναι μαστιχωτά σε όλο τους το σώμα. Τα jelly beans έχουν 375 kcal ανά 100 g.

Τα ζελεδάκια είναι κολλώδη και μαστιχωτά, οπότε μπορεί να προκαλέσουν πνιγμό σε μικρά παιδιά. Μην τα δίνεις ολόκληρα σε παιδί που δεν μασά και δεν καταπίνει με ασφάλεια, και επίβλεπέ το όταν τρώει.