Dergi

Normal patates mi, tatlı patates mi: yemek kaydına hangisi uyar?

Normal ve tatlı patates dengeli bir öğünün parçası olabilir; ancak tatları, dokuları ve bazı besin öğeleri farklıdır. Aralarındaki farkları adil biçimde karşılaştırmanın ve beklenmedik sonuçları azaltarak kaydetmenin yolu burada.

Farklı besinlerdir ama ikisi de temel gıda olabilir

İsimlerinin bir kısmı aynı olsa da normal patates ve tatlı patates farklı bitki familyalarından gelir. Normal patatesler genellikle hafif, tuzlu bir tada sahiptir; çeşidine bağlı olarak içleri unlu ya da diri dokulu olabilir. Tatlı patatesler çoğunlukla daha tatlıdır; içleri turuncu, krem rengi veya mor olabilir.

İkisi de karbonhidrat, lif ve çeşitli vitamin ve mineraller sağlar. Her öğünde ya da herkes için otomatik olarak daha iyi olan bir seçenek yoktur. Porsiyonun, pişirme yöntemin ve eklediklerin, yemek kaydında patatesin adından çoğu zaman daha fazla fark yaratır.

Birçok tuzlu yemekle uyum sağlayan nötr bir tat için normal patatesi seç.
Daha tatlı bir tat ve yumuşak bir doku istediğinde tatlı patatesi seç.
Her ikisini de sebze ve bir protein kaynağıyla birlikte öğünün karbonhidrat kısmı olarak kullan.
İkisini de seviyorsan ve daha fazla çeşitlilik istiyorsan dönüşümlü olarak tüket.

Besin değerleri nasıl karşılaştırılır?

Turuncu tatlı patates, vücudun A vitaminine dönüştürebildiği bir pigment olan beta-karotenle bilinir. Normal patates C vitamini ve potasyum sağlar; tatlı patates de bu besin öğelerini farklı miktarlarda içerir. Besin değerlerinin tam profili çeşide, yetiştirme koşullarına ve hazırlama yöntemine göre değişir.

Her iki tür de özellikle kabuğuyla yenildiğinde lif sağlayabilir. Tatlı patates her zaman daha fazla lif içermez; normal patates de besin değeri olmayan bir yiyecek değildir. Birinin daha sağlıklı olduğuna dair genel bir iddiadansa, tam tür ve pişirme yöntemine uygun veri tabanı kaydı daha faydalı bir karşılaştırma sunar.

Turuncu iç kısım genellikle daha fazla beta-karotene işaret eder.
Mor iç kısım farklı doğal bitki pigmentleri içerir.
Normal patates çeşitleri doku ve besin içeriği bakımından farklılık gösterir.
Yenilebilir kabuğu soymamak her iki türde de lif miktarını artırabilir.

Kalori, hazırlama yöntemine ve porsiyona bağlıdır

Sade normal ve tatlı patates, karbonhidrat kaynağı olarak birbirine oldukça yakın olabilir; ancak veri tabanlarındaki değerleri aynı değildir. Tabağındaki miktar yine de önemlidir: büyük bir porsiyon, küçük bir porsiyondan daha fazla enerji sağlar. Kaydettiğin miktarın gerçekten yediğin miktarla eşleştiğini kontrol et.

Pişirme, patatesin su içeriğini değiştirebilir. Bu nedenle aynı yiyeceğin gram başına değeri çiğ, haşlanmış, fırınlanmış veya kızartılmış hâline göre farklı olabilir. Eklenen yağ, tereyağı, peynir ve soslar da enerji sağlar. Bu yüzden sade fırınlanmış tatlı patatesi kızarmış normal patatesle karşılaştırmak, patateslerin kendileri hakkında pek bir şey göstermez.

Çiğ ağırlığı, çiğ ürün için hazırlanmış veri tabanı kaydıyla eşleştir.
Pişmiş ağırlığı doğru haşlanmış, fırınlanmış, buharda pişirilmiş veya fırında kızartılmış ürün kaydıyla eşleştir.
Kayıtta yer almıyorlarsa pişirme yağlarını ve üzerindeki malzemeleri ayrıca kaydet.
Yemediğin kabukları veya artıkları hesaba katmadan, yenilen miktarı kullan.

Pişirme yöntemi yeme deneyimini değiştirir

Haşlama veya buharda pişirme her iki türü de yumuşak tutar ve genellikle ek yağ gerektirmez. Fırınlama dış kısmı kuruturken içini yumuşak bırakır; fırında kızartma ise kızarmayı sağlar ve yağ kullanılmasını gerektirebilir. Patates püresi, içine eklenen malzemelere bağlı olarak sade ya da zengin olabilir.

Normal patatesler fırında kızartıldığında genellikle daha kolay çıtırlaşır; tatlı patatesler ise doğal şekerleri nedeniyle yumuşayıp hızla kızarabilir. Bu sonuçlardan biri kendiliğinden daha iyi değildir. Öğüne uygun yöntemi seç ve ardından kullanılan tüm malzemeleri kaydet.

Salata, püre veya sade garnitürler için normal patatesi haşla.
İçi yumuşak ve doyurucu bir öğün tabanı için tatlı patatesi bütün hâlde fırınla.
Her iki türü de ölçülü miktarda yağ ve baharatla fırında kızart.
Süt, yoğurt veya başka bir malzemeyle püre yapıyorsan eklediklerini ayrıca kaydet.

Her ikisinin etrafında dengeli bir tabak oluştur

Tek başına patates, öğünü uzun süre ilgi çekici veya doyurucu tutmayabilir. Tercihlerine göre yanına bir protein kaynağı, sebze ve biraz yağ ekle. Böylece tat, doku ve besin öğeleri bakımından daha fazla çeşitlilik sağlarsın.

Normal ya da tatlı patatesi hangi yiyeceğin kazandığını belirleyen bir test gibi değil, öğünün bir parçası olarak düşün. Fasulye ve salatayla sunulan fırın patates, kremalı soslu tatlı patates kızartmasından farklı bir bütün öğün oluşturur. Kaydın en faydalı hâline, tabağın tamamını yansıttığında ulaşır.

Mercimek, ıspanak ve bir kaşık yoğurtla normal patates.
Nohut, biber ve tahinli sosla tatlı patates.
Yumurta, taze fasulye ve domatesle haşlanmış patates.
Çökelek peyniri ve kıtır salatayla fırınlanmış tatlı patates.

Aralarında nasıl seçim yapabilirsin?

İşe tadı, bulunabilirliği ve yapacağın yemeği göz önünde bulundurarak başla. Nötr bir taban istediğin öğünlere normal patates uyabilir; tatlı patates ise renk ve tatlılık katabilir. Bu değişim öğünden daha fazla keyif almana yardımcı olmuyorsa birini diğeriyle değiştirmen gerekmez.

Yemek kaydı tutarken benzer olanları karşılaştır ve tek bir besin öğesinin ötesine bak. Toplamlar hakkında sonuca varmadan önce porsiyonu, hazırlama yöntemini, kabuğu ve eklenen malzemeleri kontrol et. En iyi seçenek, öğününe uyan ve tutarlı biçimde kaydedebildiğin seçenektir.

Gerçekten tercih ettiğin çeşidi seç.
Aynı şekilde hazırlanmış sade seçenekleri karşılaştır.
Hangisinin daha doyurucu hissettirdiğini denerken porsiyonları tutarlı tut.
Sık tekrarladığın öğünler için doğru kayıtları kaydet.