گیلاس قرمز

گیلاس‌هایی را بردارید که پوست براق و سفت، رنگ یکنواخت و دم سبز و محکم دارند. میوه‌های ترک‌خورده، له‌شده یا چسبناک زودتر خراب می‌شوند.

گیلاس‌ها را نشسته و خشک، در ظرفی باز یا کیسه‌ای سوراخ‌دار در یخچال بگذارید و پیش از خوردن بشویید. شستن پیش از نگهداری رطوبت اضافه می‌کند و احتمال کپک‌زدن را بالا می‌برد.

بهتر است گیلاس‌ها را بشویید، کاملاً خشک کنید و هسته بگیرید؛ سپس آن‌ها را در یک لایه روی سینی منجمد کنید و به کیسه منتقل کنید. این کار باعث می‌شود به هم نچسبند و برای اسموتی، کمپوت یا شیرینی‌پزی آماده باشند.

می‌توانید گیلاس هسته‌گرفته را به تارت، کیک، پای میوه و کمپوت اضافه کنید. برای پخت، کمی آب‌لیمو کمک می‌کند طعم شیرین میوه متعادل بماند.

گیلاس تازه کنار ماست، پنیر نرم یا فرنی خوش‌طعم است و با بادام هم جور درمی‌آید. برای سالاد، آن را هسته بگیرید و با سبزی‌های برگ‌دار و پنیر خردشده ترکیب کنید.

گیلاس را روی دهانهٔ یک بطری کوچک بگذارید و با یک نی ضخیم یا سیخ چوبی هسته را از وسط به داخل بطری فشار دهید. اگر گیلاس نرم است، ابزار هسته‌گیر میوه را کمتر له می‌کند.

هسته را نجوید و نخورید؛ هستهٔ سالم معمولاً از دستگاه گوارش عبور می‌کند، اما شکستن و جویدن آن می‌تواند مواد زیان‌آور آزاد کند. گیلاس هسته‌دار را برای کودک خردسال آماده نکنید؛ هسته را بیرون بیاورید و میوه را متناسب با توان جویدن کودک خرد کنید.