دانه‌های انار

سر انار را ببرید و روی پوست، در امتداد تیغه‌های سفید، چند برش کم‌عمق بزنید. انار را از همان برش‌ها باز کنید و دانه‌ها را با ضربه‌های آرام قاشق چوبی پشت پوست، داخل کاسه بریزید.

دانه‌ها را در ظرف دربسته و خشک در یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید. اگر رطوبت یا دانه‌های له‌شده در ظرف بماند، زودتر خراب می‌شوند.

بله؛ دانه‌ها را پس از خشک‌کردن، یک‌لایه روی سینی پخش کنید و فریز کنید. بعد از سفت‌شدن، آن‌ها را به کیسه یا ظرف دربسته منتقل کنید تا به هم نچسبند؛ برای سالاد و آش، یخ‌زدایی لازم نیست.

روی آش انار و انارپلو بریزید یا در سالاد با سبزی‌های تازه و گردو استفاده کنید. برای اینکه شکل و تازگی‌شان حفظ شود، معمولاً آن‌ها را درست پیش از سرو اضافه می‌کنند.

برای تزیین و حفظ بافت، دانه‌ها را پس از خاموش‌کردن حرارت یا هنگام سرو روی غذا بریزید؛ جوشاندن طولانی آن‌ها را نرم می‌کند. اگر می‌خواهید طعمشان در خورش پخش شود، کمی از آن‌ها را در چند دقیقه پایانی پخت اضافه کنید.

در انارپلو، زرشک خشک جایگزینی مناسب برای رنگ و ترشی است، اما عطر و بافت انار را ندارد. در سالاد، تکه‌های کوچک سیب ترش می‌توانند جایگزین بافت ترد شوند.

دانه‌های سرخ و آبدار بخشی از انارند؛ میوهٔ کامل علاوه بر آن‌ها، پوست و پرده‌های سفید تلخ را هم دارد. برای خوردن یا افزودن به غذا، معمولاً فقط دانه‌ها را جدا می‌کنند.