گوشت بز

گوشت را به تکه‌های درشت خرد کنید و اول در قابلمه کمی سرخ کنید؛ سپس با پیاز و آب، درِ بسته و روی شعلهٔ کم حدود ۲ تا ۳ ساعت بپزید. در زودپز، تکه‌های متوسط معمولاً پس از حدود ۴۰ دقیقه پخت تحت فشار نرم می‌شوند.

برای آبگوشت، تکه‌های استخوان‌دار را با نخود و لوبیای ازپیش‌خیس‌خورده، پیاز و زردچوبه آرام بپزید. برای خورش، گوشت را جداگانه با پیاز تفت دهید و بعد از نرم‌شدن به خورش اضافه کنید تا طعمش با ادویه و چاشنی جا بیفتد.

گوشت خام را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال بگذارید و بهتر است ظرف یکی دو روز بپزید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در بسته‌های وعده‌ای منجمد کنید. گوشت پخته را حداکثر چهار روز در یخچال نگه دارید.

پیاز، سیر، زردچوبه، فلفل سیاه و زیره با طعم پررنگ گوشت بز خوب جور می‌شوند. آن را با برنج، نان یا سبزیجات ریشه‌ای سرو کنید؛ آبگوشت و خورش‌های گوشتی هم از کاربردهای آشنای آن هستند.

بله؛ در آبگوشت و خورش می‌توانید گوشت بز را جایگزین کنید، اما چون معمولاً کم‌چرب‌تر است، پخت آرام و مایع کافی کمک می‌کند خشک نشود. گوشت بره در هر ۱۰۰ گرم ۱۶۴ کیلوکالری و ۹٫۴ گرم چربی دارد؛ گوشت بز ۵ گرم چربی دارد.

در هر ۱۰۰ گرم، گوشت گاو ۲۲٫۲ گرم پروتئین دارد و گوشت بز ۲۱ گرم؛ اختلافشان کم است. گوشت بز را معمولاً برای خوراک‌های آرام‌پز انتخاب می‌کنند، چون زمان پخت بیشتر به نرم‌شدنش کمک می‌کند.

برای تکه‌های کامل، دمای مرکز گوشت را با دماسنج بسنجید: دست‌کم ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد و سپس سه دقیقه استراحت. گوشت چرخ‌کرده را تا ۷۱ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید؛ رنگ به‌تنهایی معیار مطمئنی برای پخت کامل نیست.

برش‌های کم‌چربی و تکه‌های سفت گوشت بز با سرخ‌کردن کوتاه معمولاً نرم نمی‌شوند؛ آن‌ها را برای آبگوشت، خورش یا پخت آرام نگه دارید. اگر برش نازک و لطیفی دارید، می‌توانید آن را روی حرارت زیاد کوتاه بپزید و از بیش‌ازحد پختن پرهیز کنید.