لوبیای خشک

دانه‌ها را بشویید و ۸ تا ۱۲ ساعت در آب فراوان بخیسانید؛ بعد آب را دور بریزید و لوبیا را آبکشی کنید. برای خیساندن سریع، آن را ۲ دقیقه بجوشانید، از روی حرارت بردارید و یک ساعت در همان آب بگذارید.

لوبیای خیس‌خورده را با آب تازه و کمی نمک، روی حرارت ملایم و با جوش آرام بپزید؛ بسته به نوع و تازگی، معمولاً ۴۵ تا ۹۰ دقیقه زمان می‌برد. گوجه‌فرنگی، آب‌لیمو و مواد ترش را وقتی لوبیا نرم شد اضافه کنید، چون اسید پخت را کند می‌کند.

بله، اما دیرتر می‌پزد: معمولاً حدود ۱٫۵ تا ۳ ساعت روی اجاق، با آب کافی و جوش آرام. آب قابلمه را کم‌کم بررسی کنید تا لوبیا همیشه پوشیده بماند و پیش از پایان پخت نمک و مواد ترش را اضافه نکنید.

لوبیای پخته را حداکثر تا ۲ ساعت پس از پخت در ظرف دربسته و یخچال بگذارید و طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را با کمی آب پخت در بسته‌های کوچک منجمد کنید؛ لوبیای خشکِ نپخته را هم در ظرف دربسته، جای خنک و خشک نگه دارید.

لوبیای چیتی برای خوراک لوبیا، آش و لوبیاپلو مناسب است؛ لوبیای سفید را می‌توانید در سوپ و سالاد به کار ببرید. لوبیا را تا نرم‌شدن کامل بپزید و بعد با پیازداغ، سبزی یا آب‌لیمو ترکیب کنید.

در بیشتر خوراک‌ها و سوپ‌ها، لوبیای پختهٔ کنسروی جایگزین آسانی است؛ آن را آبکشی کنید و در پایان پخت بیفزایید تا له نشود. اگر نوع دیگری از لوبیای خشک دارید، آن را جداگانه بپزید و سپس جایگزین کنید، چون زمان پخت نوع‌ها یکسان نیست.

نه؛ لوبیای خشک را باید کاملاً پخت و جوانهٔ خام آن را هم نخورید. به‌ویژه لوبیای قرمز خام یا نیم‌پز می‌تواند حاوی لکتین زیان‌آور باشد؛ آن را دست‌کم ۱۰ دقیقه در جوش شدید بجوشانید و سپس تا نرم‌شدن کامل بپزید.

در هر ۱۰۰ گرم لوبیای خشک ۲۴ گرم پروتئین و ۱۸ گرم فیبر وجود دارد. برای مصرف، یک مشت لوبیای پخته را به سوپ، سالاد یا خوراک اضافه کنید.