Rabarbar

Młody rabarbar zwykle wystarczy umyć i odciąć końce; grube, włókniste łodygi możesz obrać, pociągając za włókna nożem. Pokrój go na kawałki podobnej wielkości, żeby równomiernie zmiękł.

Pokrojony rabarbar gotuj w wodzie na małym ogniu przez około 5–8 minut, aż zmięknie, ale nie całkiem się rozpadnie. Do ciasta często lepiej krótko poddusić go na patelni, by odparować nadmiar soku.

Nieumyte łodygi włóż do lodówki, luźno owinięte wilgotnym ręcznikiem lub w perforowanym woreczku; zużyj je w ciągu kilku dni. Rabarbar dobrze się też mrozi: pokrój go, rozłóż na tacy, a po zamrożeniu przesyp do szczelnego opakowania.

Jego kwaśny smak dobrze łączy się z truskawkami, jabłkami, wanilią i imbirem. Przygotuj z niego kompot, kisiel, dżem albo kruszonkę; w cieście połącz go z truskawkami i posyp cukrem przed pieczeniem.

Szukaj jędrnych, gładkich łodyg bez miękkich, zaschniętych ani spleśniałych miejsc. Czerwone zabarwienie nie przesądza o smaku — zielone łodygi też mogą być smaczne, zwykle są po prostu kwaśne.

Tak, jadalne są łodygi; na surowo są bardzo kwaśne i włókniste, więc możesz pokroić je cienko do sałatki albo maczać w odrobinie cukru. Liści rabarbaru nie jedz — zawierają dużo kwasu szczawiowego i innych substancji, które mogą zaszkodzić.

Rabarbar jest warzywem: jadalną częścią są jego łodygi liściowe, choć najczęściej trafia do słodkich wypieków i deserów. W kuchni traktuje się go więc podobnie jak owoc, ale botanicznie owocem nie jest.