Kiełbasa z jelenia

Nakłuj ją w kilku miejscach, włóż na patelnię z łyżką wody i duś pod przykryciem na małym ogniu przez około 10 minut. Potem zdejmij pokrywkę i obsmaż kiełbasę, obracając, aż będzie rumiana, a środek osiągnie 71°C.

Sprawdź, czy jest surowa, czy już ugotowana, wędzona lub suszona — te ostatnie mogą być gotowe do jedzenia, jeśli tak oznaczono na opakowaniu. Surową kiełbasę zawsze dokładnie ugotuj lub usmaż; sam wygląd osłonki nie mówi, czy jest gotowa.

Trzymaj ją w lodówce, szczelnie zapakowaną, i zużyj w ciągu 1–2 dni. Ugotowaną schowaj do lodówki w ciągu dwóch godzin i zjedz w ciągu 3–4 dni; nadmiar możesz zamrozić.

Jej wyrazisty, leśny smak pasuje do duszonej czerwonej kapusty, pieczonych ziemniaków, kaszy gryczanej i sosu z jałowcem. Możesz też dodać ją do bigosu lub gulaszu, pod koniec gotowania, żeby nie straciła soczystości.

Najbliższym zamiennikiem będzie kiełbasa z renifera, a w jej braku kiełbasa jagnięca. Obie są tłustsze i mogą mieć łagodniejszy smak, więc do potrawy dodaj jałowiec lub majeranek.

Tak. Kiełbasa z jelenia ma 230 kcal na 100 g, a mięso jelenia 112 kcal; kiełbasa zawiera też 18 g tłuszczu na 100 g, podczas gdy mięso jelenia 3,34 g.

Na danie główne przyjmij około 100–150 g kiełbasy, czyli jedną większą lub dwie mniejsze sztuki. Taka porcja dostarcza 17 g białka na każde 100 g kiełbasy.

Nie jedz jej na surowo, jeśli producent nie oznaczył jej jako gotowej do spożycia. Surowe mięso mielone może zawierać drobnoustroje; usmaż lub ugotuj kiełbasę tak, by w środku osiągnęła 71°C.