Czarna soczewica beluga

Opłucz ją, zalej wodą w proporcji mniej więcej 1:3 i gotuj bez przykrycia na małym ogniu przez 20–25 minut. Posól pod koniec; ziarna powinny być miękkie, ale nie rozpadać się.

Nie trzeba — po opłukaniu możesz od razu ją gotować. Moczenie skraca gotowanie, ale przy tej drobnej soczewicy łatwo wtedy przeoczyć moment, w którym ziarna stają się miękkie.

Wybieraj ziarna całe, suche i o zbliżonym rozmiarze; odrzuć te z wilgocią, śladami pleśni lub uszkodzeniami. Po ugotowaniu beluga powinna być jędrna i błyszcząca, a nie mączysta.

Po ostudzeniu przełóż ją do szczelnego pojemnika i wstaw do lodówki, najlepiej z odrobiną płynu z gotowania, żeby nie wysychała. Zużyj w ciągu 3–4 dni; możesz też zamrozić porcje.

Jej zwarte ziarna dobrze sprawdzają się w sałatkach z pieczonymi warzywami, ziołami i kwaśnym dressingiem, a także w zupach, miskach z kaszą i jako dodatek do ryby lub pieczonych warzyw. Nie rozpada się tak łatwo jak czerwona soczewica.

Tak — Puy ma podobnie jędrną strukturę i pasuje do sałatek oraz dodatków. Ma 259 kcal i 20,4 g białka na 100 g, podczas gdy czarna soczewica beluga ma 278 kcal i 23 g białka.

Jej drobne, czarne i błyszczące ziarna przypominają kawior z ikry bieługi, stąd nazwa. Po ugotowaniu zachowują kształt i nadal wyglądają efektownie w sałatkach.

Nie jedz jej na surowo — suche nasiona są twarde, a gotowanie sprawia, że stają się miękkie i nadają się do jedzenia. Ugotuj je do miękkości, a następnie dodaj do sałatki lub innego dania.