Witte perzik

Een rijpe witte perzik ruikt zoet en geeft een beetje mee als je zacht bij het steeltje drukt. Kies er een zonder kneuzingen; een groenige ondergrond en een harde vrucht wijzen erop dat hij nog moet narijpen.

Leg harde witte perziken op kamertemperatuur, uit direct zonlicht. In een papieren zak rijpen ze vaak sneller; zodra ze zacht en geurig zijn, kun je ze eten of in de koelkast leggen.

Bewaar rijpe witte perziken in de koelkast en eet ze binnen een paar dagen, want kou vermindert hun geur en smaak. Haal ze voor het eten even uit de koelkast.

Nee, de dunne schil kun je gewoon eten. Wil je de perzik schillen voor bijvoorbeeld een gladde saus, kruis het velletje aan de onderkant in, dompel de vrucht ongeveer 30 seconden in kokend water en koel hem meteen af in koud water.

Halveer de perzik en verwijder de pit. Bestrijk de snijkanten licht met olie en grill ze op middelhoog vuur ongeveer 2 à 3 minuten, tot er grillstrepen ontstaan; lekker bij yoghurt, salades of gegrild vlees.

Ja, witte nectarine werkt goed in fruitsalade, gebak en desserts. De schil is glad in plaats van fluweelachtig en hoeft niet verwijderd te worden; per 100 g bevat witte nectarine 36 kcal en witte perzik 35 kcal.

Witte perzik smaakt doorgaans milder en zoeter, terwijl gele perzik wat frisser en zuurder kan smaken. In een recept kun je ze meestal één op één vervangen; gele perzik bevat 38 kcal per 100 g tegenover 35 kcal in witte perzik.