Buffelmozzarella

Haal de kaas ongeveer 20 minuten voor het eten uit de koelkast, zodat de romige smaak beter naar voren komt. Scheur hem met je handen in stukken in plaats van hem strak te snijden.

Ja. Leg de kaas pas op het laatst op een pizza of in een ovenschotel: bij lang bakken laat hij veel vocht los en kan de bodem zompig worden.

Snijd rijpe tomaten en buffelmozzarella in plakken, leg ze om en om en maak af met basilicum, olijfolie, peper en zout. Scheuren werkt ook goed en geeft een lossere presentatie.

Bewaar de bol in zijn vocht, afgedekt in de koelkast, en gebruik hem liefst binnen een dag. Is er geen vocht meer, zet de kaas dan onder schoon, licht gezouten water in een afgesloten bakje.

Dat kan, maar na ontdooien wordt de textuur vaak korrelig en waterig. Gebruik ingevroren buffelmozzarella daarom liever in een saus of ovengerecht dan koud in een salade.

Buffelmozzarella is doorgaans romiger en heeft een uitgesproken, licht zure smaak; mozzarella van koemelk is vaak milder. Per 100 g levert buffelmozzarella 310 kcal en gewone mozzarella 227 kcal.

Voor een vergelijkbaar zachte, frisse beet kun je gewone mozzarella nemen; die smelt goed op pizza en past ook in caprese. Voor een romige vulling werkt ricotta van buffelmelk, maar die is smeerbaar en niet in plakken te gebruiken.

Echte buffelmozzarella wordt gemaakt van melk van waterbuffels. Op verpakkingen kan ook mozzarella staan die deels van koemelk is gemaakt; die heeft een andere smaak en samenstelling.