Κόκκινο κρασί

Για τα περισσότερα κόκκινα, στόχευσε σε θερμοκρασία περίπου 14–18 °C· αν είναι πολύ ζεστό, τα αρώματα του αλκοόλ γίνονται πιο έντονα. Βγάλε το από το ψυγείο λίγο πριν το σερβίρεις, αντί να το αφήσεις να ζεσταθεί για πολλή ώρα.

Κλείσε το καλά με τον φελλό ή με πώμα και φύλαξέ το στο ψυγείο· συνήθως κρατά 3–5 ημέρες, αν και σταδιακά χάνει τα φρέσκα αρώματά του. Άφησέ το να έρθει προς τη θερμοκρασία σερβιρίσματος πριν το πιεις.

Τα νεαρά, τανικά κόκκινα συχνά ωφελούνται από 30–60 λεπτά σε καράφα, επειδή ο αέρας μαλακώνει την αίσθησή τους και αναδεικνύει τα αρώματα. Τα παλαιωμένα κρασιά μπορεί να χάσουν γρήγορα τα λεπτά αρώματά τους, οπότε μετάγγισέ τα κυρίως για να χωρίσεις το κρασί από το ίζημα.

Δοκίμασέ το με ψητά ή μαγειρευτά κρέατα, μανιτάρια και σκληρά τυριά. Ένα τανικό κρασί ταιριάζει ιδιαίτερα με λιπαρό κρέας, ενώ ένα ελαφρύτερο κόκκινο μπορεί να συνοδεύσει ψητό σολομό ή πιάτα με μανιτάρια.

Ναι· πρόσθεσέ το σε κατσαρόλα για να σβήσεις τα ψημένα υπολείμματα στον πάτο ή χρησιμοποίησέ το σε κοκκινιστά και σε σάλτσα για κρέας. Άφησέ το να σιγοβράσει ώστε να εξατμιστεί μέρος του αλκοόλ και να συμπυκνωθούν τα αρώματα.

Το κόκκινο κρασί έχει 95 kcal ανά 100 g, ενώ το ροζέ έχει 78 kcal. Η βασική διαφορά στην παρασκευή είναι ότι το κόκκινο ζυμώνεται συνήθως μαζί με τις φλούδες των σταφυλιών για περισσότερο χρόνο, αποκτώντας βαθύτερο χρώμα και περισσότερες τανίνες.

Το γλυκό κρασί έχει 148 kcal ανά 100 g, ενώ το κόκκινο έχει 95 kcal. Ο όρος «γλυκό κρασί» περιγράφει κυρίως τη γλυκύτητα και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι κόκκινο· μπορεί να είναι λευκό ή κόκκινο.

Αν έμεινε ανοιχτό για λίγες ώρες, συνήθως δεν είναι επικίνδυνο, αλλά μπορεί να έχει οξειδωθεί και να μυρίζει ή να θυμίζει ξίδι. Αν έχει δυσάρεστη οσμή ή ασυνήθιστη γεύση, μην το πιεις.