پودینگ سفید

آن را به برش‌هایی با ضخامت حدود یک سانتی‌متر ببرید و در تابه‌ای با کمی روغن، روی حرارت متوسط، هر طرف را چند دقیقه سرخ کنید تا مغز آن کاملاً داغ و سطحش برشته شود. اگر پوسته دارد، پیش از سرخ‌کردن آن را جدا کنید.

بله؛ برش‌های ضخیم را روی گریل یا تابهٔ گریلِ از پیش داغ‌شده بگذارید و مرتب برگردانید تا هر دو طرف طلایی و مغز آن داغ شود. برش‌های نازک زود خرد می‌شوند، پس برای گریل آن را ضخیم‌تر ببرید.

سیب‌زمینی سرخ‌کرده یا پوره، تخم‌مرغ و سبزیجاتی مثل کلم از همراه‌های رایج آن هستند. در صبحانهٔ ایرلندی و اسکاتلندی معمولاً کنار بیکن، تخم‌مرغ و پودینگ سیاه سرو می‌شود.

پودینگ سفید معمولاً از گوشت یا چربی خوک، غلات و ادویه تهیه می‌شود و خون ندارد؛ پودینگ سیاه با خون درست می‌شود و مزه‌ای قوی‌تر دارد. پودینگ سیاه در هر صد گرم ۲۹۷ کیلوکالری دارد، در برابر ۲۴۴ کیلوکالری برای پودینگ سفید.

پودینگ سفید تازه را در بسته‌بندی دربسته در یخچال نگه دارید و پیش از پایان تاریخ مصرف بپزید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در بسته‌ای مناسب فریزر منجمد کنید؛ پس از بازکردن یا پختن، باقی‌مانده را زود سرد و در یخچال نگهداری کنید.

پودینگ سفید معمولاً ترکیبی از گوشت و چربی خوک، بلغور جو دوسر یا جو، پیاز و ادویه است که در پوشش روده‌ای یا پوشش خوراکی شکل می‌گیرد. دستور تهیه از منطقه‌ای به منطقهٔ دیگر فرق می‌کند و بعضی نمونه‌ها گوشت دیگری دارند.

نه؛ اگر پودینگ سفیدی که خریده‌اید برای پخت عرضه شده، آن را خام نخورید. آن را طبق دستور روی بسته کاملاً بپزید تا مغز آن داغ شود؛ پودینگ آمادهٔ خوردن فقط در صورتی استثناست که صریحاً همین‌طور معرفی شده باشد.

سدیم آن ۵۲۳ میلی‌گرم در هر صد گرم است؛ چون معمولاً برش‌های کوچکی از آن را کنار صبحانه یا غذا می‌خورند، مقدار مصرف هم در دریافت نمک سهم دارد. اگر به نمک حساس هستید، هنگام سرو نمک اضافه نکنید.