روغن گیاهی

این نام معمولاً به روغنی گفته می‌شود که از دانه‌ها یا میوه‌های گیاهان گرفته شده است؛ گاهی هم ترکیبی از چند روغن است. برای دانستن ترکیب دقیق، نام روغن‌های به‌کاررفته را روی بسته‌بندی بخوانید.

برای سرخ‌کردن معمولی، روغن را حدود ۱۷۰ تا ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد نگه دارید؛ اگر دماسنج ندارید، باید داغ باشد اما دود نکند. نقطهٔ دود به ترکیب روغن بستگی دارد، پس روغنی که دود کرده را مصرف نکنید.

اگر روغن فقط یک بار استفاده شده، نسوخته و بوی تند یا نامعمول ندارد، آن را صاف کنید و در ظرف تمیز و دربسته نگه دارید. روغن تیره، کف‌آلود، غلیظ یا دودکرده را دور بریزید و با روغن تازه مخلوط نکنید.

بطری را محکم ببندید و دور از نور، گرما و اجاق نگه دارید؛ کابینت خنک و تاریک مناسب است. روغن را کنار پنجره یا بالای اجاق نگذارید، چون گرما و نور زودتر کیفیتش را کم می‌کند.

برای سالاد، روغنی با عطر و طعم دلخواه انتخاب کنید؛ برای حرارت زیاد، روغن مخصوص سرخ‌کردن یا روغن تصفیه‌شده مناسب‌تر است. چون روغن گیاهی ممکن است ترکیبی باشد، ترکیب و کاربرد پیشنهادی روی بسته‌بندی را بررسی کنید.

در بسیاری از کیک‌ها می‌توانید کرهٔ ذوب‌شده را با روغن گیاهی جایگزین کنید؛ روغن را کمی کمتر از مقدار کره بگیرید، چون کره مقداری آب هم دارد. بافت کیک معمولاً نرم‌تر و عطر کره کمتر می‌شود.

برای تفت‌دادن پیاز و سبزی، سرخ‌کردن سیب‌زمینی و تهیهٔ کیک و نان کاربرد دارد. اگر طعم روغن باید در غذا حس شود، مثل سس سالاد، روغنی با عطر خوشایند انتخاب کنید.