بادام‌زمینی

بادام‌زمینیِ پوست‌گرفته را یک‌لایه روی سینی پخش کنید و در فرِ ۱۷۵ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه برشته کنید؛ وسط کار هم بزنید و وقتی بوی خوشش بلند شد بیرون بیاورید، چون پس از خنک‌شدن هم کمی تردتر می‌شود.

بله؛ بادام‌زمینی خامِ غلاف‌دار را بشویید و در آبِ نمک‌دار، با درِ نیمه‌باز، حدود ۲ تا ۳ ساعت آرام بجوشانید تا نرم شود. اگر بادام‌زمینی خشک است، پیش از پخت چند ساعت در آب بخیسانید.

بادام‌زمینی را در ظرف دربسته، دور از گرما و رطوبت نگه دارید؛ نوع پوست‌گرفته و بوداده زودتر بوی ماندگی می‌گیرد. برای نگه‌داری طولانی‌تر، آن را در ظرف دربسته در یخچال یا فریزر بگذارید.

بادام‌زمینی خردشده روی سالاد و نودل، بافت ترد و عطر خوبی می‌دهد؛ در سس ساتای هم با کرهٔ بادام‌زمینی، سیر، آب‌لیمو و کمی سس سویا ترکیب می‌شود. در خورش‌های آفریقای غربی مانند مافه نیز از خمیر یا کرهٔ بادام‌زمینی استفاده می‌کنند.

بادام‌زمینیِ بوداده را در غذاساز بریزید و چند دقیقه بزنید؛ ابتدا پودر می‌شود و بعد روغن می‌اندازد و خمیری می‌شود. کناره‌های ظرف را یکی دو بار پاک کنید و اگر بافت نرم‌تری می‌خواهید، کمی بیشتر دستگاه را روشن بگذارید.

نه؛ بادام‌زمینی از نظر گیاه‌شناسی حبوبات است، نه مغز درختی. غلاف آن پس از گرده‌افشانی به زیر خاک می‌رود و دانه‌ها در همان غلاف رشد می‌کنند.

بادام‌زمینیِ کامل یا تکه‌های درشت آن برای کودک خردسال خطر خفگی دارد. اگر قرار است به کودک داده شود، آن را کاملاً آسیاب کنید یا به شکل کرهٔ رقیق‌شده و نازک روی غذا بدهید؛ کرهٔ غلیظ را با قاشق به‌تنهایی ندهید.

برای جایگزینی در سس ساتای، کرهٔ بادام یا کرهٔ کنجد بافتی نزدیک می‌دهد؛ کرهٔ کنجد طعم تلخ‌تر و پررنگ‌تری دارد. اگر حساسیت به بادام‌زمینی مطرح است، جایگزین را هم با دقت انتخاب کنید و از تماس با آن جلوگیری کنید.