آبنبات سفت

شکر و کمی آب را بجوشانید تا شربت به حدود ۱۵۰ درجهٔ سانتی‌گراد برسد؛ دماسنج شیرینی‌پزی کمک می‌کند این مرحله را دقیق تشخیص دهید. شربت را روی کاغذ روغنی بریزید و پس از سردشدن کامل تکه کنید؛ شربت داغ سوختگی شدیدی ایجاد می‌کند.

آن را پس از سردشدن در ظرف دربسته و کاملاً خشک، دور از بخار و گرما نگه دارید. رطوبت باعث می‌شود سطح آبنبات خیس و چسبنده شود؛ تکه‌های چسبیده را پیش از نگهداری از هم جدا کنید.

بله؛ یک تکه را در نوشیدنی داغ بیندازید و هم بزنید تا حل شود. آبنبات طعم‌دار می‌تواند عطر و شیرینی نوشیدنی را هم‌زمان تغییر دهد، پس بهتر است ابتدا با یک تکه شروع کنید.

برای شیرین‌کردن چای، شکر یا نبات جایگزین ساده‌ای است و زودتر حل می‌شود. اما در تزیین کیک یا دستورهایی که به آبنبات شفاف و سخت نیاز دارند، این جایگزین‌ها همان بافت را نمی‌دهند.

نه؛ آبنبات سفت می‌تواند راه تنفس کودک خردسال را ببندد، به‌ویژه اگر آن را بمکد یا ناگهان بجود. تا زمانی که کودک بتواند خوراکی‌های سفت را با اطمینان بخورد، گزینه‌ای نرم و متناسب با سنش انتخاب کنید.

معمولاً بهتر است آن را آرام بمکید و از جویدن تکه‌های سفت پرهیز کنید؛ جویدن ممکن است به دندان‌ها فشار بیاورد. هنگام مکیدن هم راه نروید یا صحبت نکنید تا خطر پریدن آبنبات به گلو کمتر شود.

نوع بدون قند با شیرین‌کننده‌های جایگزین تهیه می‌شود و ممکن است مزه یا خنکی متفاوتی در دهان داشته باشد. اگر برای دستور شیرینی‌پزی می‌خواهید، آن را جایگزین یک‌به‌یک نکنید؛ رفتار شیرین‌کننده‌ها هنگام حرارت‌دیدن و سفت‌شدن یکسان نیست.