کنیاک

کنیاک را در دمای اتاق، حدود ۱۸ تا ۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد، در گیلاس کوچک سرو کنید. گرم‌کردن گیلاس با دست یا شعله لازم نیست؛ گرمای زیاد می‌تواند بوی الکل را تندتر کند.

در بطری را محکم ببندید و آن را ایستاده، دور از نور مستقیم و گرما نگه دارید. کنیاک بازشده معمولاً فاسد نمی‌شود، اما تماس طولانی با هوا کم‌کم عطرش را ضعیف می‌کند.

کمی کنیاک را به سس خامه‌ای قارچ یا سس دسر اضافه کنید؛ برای حفظ عطر، آن را نزدیک پایان پخت بریزید و چند دقیقه بجوشانید. برای شعله‌ورکردن غذا، کنیاک را مستقیم از بطری روی شعله نریزید.

کنیاک نوعی برندی است که در منطقهٔ کنیاک فرانسه، از انگور تهیه و معمولاً دوبار تقطیر و در بشکهٔ بلوط کهنه می‌شود. هر کنیاکی برندی است، اما هر برندی کنیاک نیست.

کنیاک در کوکتل سایدکار با آب‌لیمو و لیکور پرتقال به کار می‌رود. می‌توانید آن را با زنجبیل‌اِل یا آب گازدار هم ترکیب کنید؛ برای نوشیدنی سرد، یخ را جداگانه به لیوان اضافه کنید.

کنیاک از شراب انگور سفید به دست می‌آید: شراب را تقطیر می‌کنند و سپس عرق آن را در بشکهٔ بلوط می‌خوابانند. نام کنیاک به منطقه‌ای در فرانسه مربوط است و فقط برندیِ ساخته‌شده در آن منطقه این نام را دارد.

لازم نیست؛ سرما عطر کنیاک را کم‌رنگ می‌کند. بطری را در جای خنک و تاریک نگه دارید و اگر نوشیدنی سرد می‌خواهید، چند تکه یخ را هنگام سرو به لیوان اضافه کنید.

خیر؛ کنیاک نوشیدنی الکلی است و نباید به کودکان داده شود. آن را دور از دسترس کودکان نگه دارید و پس از نوشیدن، رانندگی نکنید.