Zupa grzybowa

Zalej je zimną wodą i mocz przez kilka godzin albo przez noc. Ugotuj do miękkości w tej samej wodzie, a wywar przecedź przez drobne sitko lub gazę, żeby usunąć piasek.

Nie trzeba, ale krótkie podsmażenie na maśle lub oleju wydobywa ich aromat. Podsmaż pokrojone grzyby, aż odparuje z nich większość wody, a potem dodaj je do wywaru.

Najczęściej podaje się ją z makaronem, łazankami albo ziemniakami; pasują też kluski i natka pietruszki. W wigilijnej wersji często trafia na stół z łazankami lub makaronem.

Dodaj śmietankę roślinną albo zmiksuj część ugotowanych ziemniaków lub warzyw i połącz z zupą. Jeśli używasz śmietany, zahartuj ją kilkoma łyżkami gorącej zupy przed wlaniem do garnka, by się nie zwarzyła.

Po ostudzeniu przełóż ją do szczelnego pojemnika i wstaw do lodówki; zjedz w ciągu 3–4 dni. Makaron przechowuj osobno, bo w zupie wchłonie płyn i zmięknie.

Można, najlepiej przed dodaniem śmietany, która po rozmrożeniu może się rozwarstwić. Zamroź zupę w porcjach, rozmrażaj w lodówce i podgrzej dokładnie, mieszając; makaron ugotuj osobno.

Używaj tylko grzybów, co do których rozpoznania masz całkowitą pewność. Gotowanie nie unieszkodliwia toksyn obecnych w trujących grzybach, więc nie próbuj rozpoznawać ich po smaku ani wyglądzie zupy.