فلفل دلمه‌ای قرمز

فلفل را درسته یا دو نیم‌شده، با سمت پوست رو به بالا، در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بگذارید تا پوستش تاول بزند و تیره شود. بعد آن را در ظرف دربسته چند دقیقه بخار دهید؛ پوست به‌آسانی جدا می‌شود.

آن را نواری خرد کنید و در تابهٔ داغ با کمی روغن حدود ۵ تا ۷ دقیقه تفت دهید تا نرم شود ولی کمی تردی‌اش را نگه دارد. برای خوراک نرم‌تر، چند دقیقه بیشتر بپزید.

فلفلی انتخاب کنید که پوست صاف و براق، گوشت سفت و وزن نسبتاً سنگینی در دست داشته باشد. لکه‌های نرم، چروکیدگی و ساقهٔ خشک و تیره نشانهٔ تازگی کمترند.

فلفل را نشسته و کامل در کشوی سبزیجات یخچال نگه دارید و درست پیش از مصرف بشویید؛ رطوبتِ اضافه زودتر نرمش می‌کند. برای نگهداری طولانی‌تر، دانه‌ها را بگیرید، نواری خرد کنید و خام در کیسهٔ مناسب فریزر بگذارید؛ بعداً برای غذاهای پخته استفاده کنید.

برای دلمه، فلفل را با گوشت یا حبوبات و برنج پر کنید و بپزید؛ همچنین در املت، پیتزا، خوراک سبزیجات و سالاد کبابی خوش‌طعم است. شیرینی ملایمش با گوجه‌فرنگی، پیاز، سیر و پنیر خوب جور درمی‌آید.

فلفل دلمه‌ای نارنجی یا زرد نزدیک‌ترین جایگزین است و تقریباً همان بافت را می‌دهد. فلفل سبز هم مناسب است، اما طعمش گیاهی‌تر و کمتر شیرین است؛ فلفل تند را فقط وقتی به‌کار ببرید که تندی غذا برایتان مطلوب باشد.

فلفل دلمه‌ای قرمز شیرین و بدون تندی محسوس است و معمولاً به‌صورت خام یا پخته در غذا مصرف می‌شود؛ فلفل قرمز تند کوچک‌تر و تند است و معمولاً برای مزه‌دادن به غذا به‌کار می‌رود. این دو را در دستور غذا به‌جای هم نگذارید مگر اینکه تندی را هم در نظر بگیرید.

فلفل دلمه‌ای قرمز معمولاً همان فلفل دلمه‌ای است که مدت بیشتری روی بوته رسیده؛ فلفل سبز اغلب زودتر چیده می‌شود. با رسیدن، رنگ و شیرینی فلفل تغییر می‌کند.