خرمالو

خرمالوی گس را وقتی بخورید که کاملاً نرم و ژله‌ای شده باشد؛ نارس‌بودنش دهان را جمع می‌کند. خرمالوی غیرگس را می‌توان وقتی هنوز سفت و ترد است هم خورد.

خرمالو را در پاکت کاغذی همراه یک سیب یا موز در دمای اتاق بگذارید؛ گاز اتیلن این میوه‌ها رسیدن آن را سرعت می‌دهد. هر روز نرمی‌اش را بررسی کنید و پس از رسیدن، آن را به یخچال منتقل کنید.

خرمالوی رسیده و نرم را در یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید؛ فشار و ضربه آن را زود له می‌کند. خرمالوی نارس را در یخچال نگذارید، چون رسیدنش کند می‌شود.

نه، پوست خرمالو خوراکی است؛ میوه را خوب بشویید و اگر بافت پوست را دوست ندارید، آن را بکنید. پوست خرمالوی سفت و غیرگس معمولاً خوردنش را آسان می‌کند، اما پوست خرمالوی خیلی نرم ممکن است خوشایند نباشد.

گوشت خرمالوی خیلی رسیده را له کنید و در مایه کیک، نان شیرین یا مافین بریزید؛ برای بافت بهتر، پوره را پیش از افزودن آب اضافی از صافی رد کنید. خرمالوی خردشده هم با ماست و جو دوسر صبحانه جور درمی‌آید.

خرمالوی شیرین را با گردو، فندق یا پنیرهای شور در سالاد امتحان کنید؛ کمی آب‌لیمو یا سرکه هم شیرینی‌اش را متعادل می‌کند. خرمالوی نرم را می‌توان با ماست و دارچین هم سرو کرد.

بله؛ خرمالوی رسیده را پوست بگیرید، پوره کنید و در ظرف دربسته فریز کنید تا بعداً در اسموتی، سس یا مایه کیک به کار ببرید. برای خوردن به شکل میوه، پس از یخ‌زدایی بافتش معمولاً نرم و آبکی می‌شود.