پنیر موزارلای کم‌چرب

آن را درشت رنده کنید و پیش از پخش‌کردن، با دستمال کمی رطوبتش را بگیرید؛ رطوبت کمتر کمک می‌کند روی پیتزا آب بیندازد، نه این‌که خمیر را خیس کند. پیتزا را در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۲۰ تا ۲۵۰ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید تا پنیر ذوب و لکه‌های طلایی روی آن پیدا شود.

آن را به تکه‌های لقمه‌ای ببرید و با گوجه‌فرنگی، ریحان تازه و کمی روغن زیتون در سالاد کاپریزه به کار ببرید. موزارلای کم‌چرب معمولاً از نوع پرچرب خشک‌تر است؛ کمی روغن زیتون یا آب گوجه به خوش‌خوراک‌ترشدنش کمک می‌کند.

آن را در ظرف دربسته و در یخچال نگه دارید و با دست تمیز بردارید. اگر پنیر در آب‌نمک یا مایع بسته‌بندی بوده، آن را دور نریزید و پنیر را در همان مایع نگه دارید؛ تاریخ مصرف پس از بازشدن را از روی بسته دنبال کنید.

برای پیتزا، لازانیا، ساندویچ گرم و بادمجان پارمزان مناسب است، چون با حرارت نرم و ذوب می‌شود. آن را نزدیک پایان پخت روی غذا بریزید تا ذوب شود و بیش از حد خشک و سفت نشود.

برای پیتزا، پنیر موزارلا یا مخلوط پنیر چدار و موزارلا جایگزین‌های نزدیک‌تری هستند؛ موزارلای معمولی بهتر کش می‌آید، اما مخلوط چدار طعم تندتری دارد. پنیر خامه‌ای کم‌چرب بافت نرم‌تری دارد و جایگزین مناسبی برای روی پیتزا نیست.

در هر ۱۰۰ گرم، پنیر موزارلای کم‌چرب ۲۵۱ کیلوکالری و ۱۵٫۹ گرم چربی دارد، در برابر ۱۴۱ کیلوکالری و صفر گرم چربی برای پنیر موزارلا در داده‌های این مقایسه. ترکیب و روش تولید محصول تعیین می‌کند که هنگام ذوب چقدر کش بیاید؛ کم‌چرب‌بودن به‌تنهایی تضمین‌کنندهٔ کش‌آمدن نیست.

در هر ۱۰۰ گرم، ۲۴ گرم پروتئین دارد؛ این مقدار برای یک پنیر چشمگیر است. بااین‌حال، چون اندازهٔ یک وعدهٔ همیشگی برای آن مشخص نیست، مقدار دریافتی شما به اندازهٔ تکه‌ای بستگی دارد که می‌خورید.