چیزکیک

مواد را پیش از مخلوط‌کردن به دمای اتاق برسانید و پس از اضافه‌کردن تخم‌مرغ، مایه را بیش از حد هم نزنید. قالب کمربندی را با فویل بپوشانید، داخل ظرفی بزرگ‌تر بگذارید و آب داغ را تا نیمهٔ ارتفاع قالب بریزید؛ پس از پخت هم چیزکیک را آرام و تدریجی خنک کنید.

لبه‌های چیزکیک باید بسته باشند و فقط بخش کوچکی از مرکز، با تکان‌دادن ملایم قالب، لرزش داشته باشد. آن را تا وقتی مرکز کاملاً سفت نشده در فر نگذارید؛ با خنک‌شدن خودش را می‌گیرد.

پس از خنک‌شدن، روی قالب را بپوشانید یا برش‌ها را در ظرف دربسته بگذارید و در یخچال نگه دارید؛ بهتر است ظرف سه تا چهار روز مصرف شود. برای جلوگیری از جذب بوی غذاهای دیگر، آن را بدون پوشش در یخچال نگذارید.

بله؛ چیزکیک خنک‌شده را بدون روکش میوه‌ای، یک ساعت در فریزر بگذارید تا سطحش سفت شود، سپس برش‌ها را جداگانه و محکم بسته‌بندی کنید. برای خوردن، یک شب در یخچال بگذارید تا آرام یخ‌زدایی شود.

توت‌فرنگی، تمشک یا سس میوه‌های ترش، شیرینی و بافت خامه‌ای چیزکیک را متعادل می‌کند. کمی پوست رنده‌شدهٔ لیمو هم عطر خوبی می‌دهد؛ سس را درست پیش از سرو اضافه کنید تا پایهٔ بیسکویتی خیس نشود.

چیزکیک پخته معمولاً با تخم‌مرغ در فر می‌پزد و بافتی متراکم‌تر دارد؛ چیزکیک یخچالی بدون پخت آماده می‌شود و با سردشدن، معمولاً به کمک ژلاتین یا خامهٔ فرم‌گرفته می‌بندد. نوع یخچالی را تا زمان سرو سرد نگه دارید.

می‌توانید، اما لبنه معمولاً ترش‌تر و کم‌چرب‌تر است و ممکن است بافت نهایی را سفت‌تر و کم‌خامه‌ای کند. برای نزدیک‌ترشدن نتیجه به چیزکیک معمولی، لبنه را در پارچهٔ تمیز آبگیری کنید و آن را جایگزین وزنی پنیر خامه‌ای کنید.

چیزکیک پروتئین بیشتری دارد: در هر ۱۰۰ گرم ۱۰ گرم، در برابر ۷٫۷ گرم در تارت پنیر و سیب.