ماهی باراموندی

فیله را خشک کنید، کمی روغن و آب‌لیمو بزنید و در فر از پیش گرم‌شده با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۱۲ تا ۱۵ دقیقه بپزید؛ وقتی گوشت با چنگال ورقه‌ورقه شد و وسطش به ۶۳ درجه رسید، آماده است.

فیله را پیش از پخت کاملاً خشک کنید و در تابهٔ داغ با کمی روغن، از سمت پوست حدود ۴ تا ۵ دقیقه بپزید؛ برگردانید و ۲ تا ۳ دقیقهٔ دیگر بپزید. حرارت ملایم رو به متوسط کمک می‌کند مغزپخت شود و رویه‌اش نسوزد.

ماهی خام را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال بگذارید و حداکثر ظرف یک تا دو روز بپزید. برای نگه‌داری طولانی‌تر، بسته‌بندی محکم کنید و در فریزر بگذارید؛ یخ‌زدایی را در یخچال انجام دهید، نه روی کابینت.

طعم ملایم و بافت لطیفش با سبزی‌های معطر، لیمو، سیر و ادویه‌هایی مثل زیره خوب جور درمی‌آید. آن را با برنج و سبزی‌پلو، یا در تاکو و کاریِ ماهی سرو کنید.

برای پخت در فر یا تابه، ماهی سی‌بَس یا تیلاپیای فیله‌شده جایگزین مناسبی است؛ هر دو طعم ملایم دارند. فیله‌های نازک‌تر زودتر می‌پزند، پس از چند دقیقه زودتر پخت را بررسی کنید.

باراموندی در آب‌های شیرین و شور زندگی می‌کند و می‌تواند میان رودخانه و دریا جابه‌جا شود. نام انگلیسی‌اش از واژه‌ای بومی در استرالیا گرفته شده که به ماهی بزرگِ فلس‌دار اشاره دارد.

خام‌خوریِ ماهی خطر انگل و آلودگی دارد؛ فریزکردن معمولی خانگی هم تضمین نمی‌کند که همهٔ عوامل خطر از بین بروند. انتخاب مطمئن‌تر، پختن ماهی تا دمای ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد در مرکز آن است.