Salceson wieprzowy

Najczęściej kroi się go w plastry i podaje na kanapkach z żytnim chlebem, musztardą albo chrzanem oraz kiszonym ogórkiem. Pasuje też do cebuli i kwaśnych dodatków, które przełamują jego tłustość.

Schłodź go dobrze, a potem krój ostrym, cienkim nożem na plastry o grubości około pół centymetra. Nie dociskaj noża; pozwól mu przesuwać się przez galaretowatą strukturę.

Można, choć po ogrzaniu mięknie i łatwo się rozpada. Pokrój go w grubsze plastry i krótko podsmaż na średnim ogniu na patelni z nieprzywierającą powłoką, aż się zrumieni z obu stron.

Trzymaj go w lodówce, szczelnie owinięty lub w zamkniętym pojemniku, żeby nie obsychał i nie przejmował zapachów. Zjedz w ciągu kilku dni; jeśli pojawi się kwaśny zapach, śliska powierzchnia lub nietypowy nalot, wyrzuć go.

Salceson wieprzowy jest wyrobem z mięsa i podrobów wieprzowych związanych galaretą, zwykle o wyraźniejszej, zwartej strukturze. Galareta cielęca ma 100 kcal i 5,7 g tłuszczu na 100 g, a salceson wieprzowy ma 143 kcal i 11 g tłuszczu.

Nie, salceson sprzedawany jako gotowy do spożycia je się na zimno, prosto z lodówki. Podgrzewanie jest kwestią przygotowania dania, a nie koniecznym etapem.

Porcja 50 g dostarcza 6 g białka. To wygodna ilość na kanapkę, ale salceson jest też dość tłusty: w tej samej porcji znajduje się 5,3 g tłuszczu.