Sałata liściowa

Oddziel liście, płucz je osobno pod chłodną bieżącą wodą, rozchylając pofałdowane miejsca, a potem dokładnie osusz w wirówce do sałaty lub czystym ręcznikiem. Nie mocz jej długo — nasiąknięte liście szybciej więdną.

Nie myj jej przed schowaniem, chyba że osuszysz każdy liść bardzo dokładnie. Owiń sałatę luźno papierowym ręcznikiem, włóż do pojemnika lub perforowanej torby i trzymaj w lodówce; usuń liście, które zaczynają gnić.

Można, ale jej delikatne liście szybko tracą jędrność. Dodaj porwane liście do gorącej zupy tuż przed podaniem albo krótko duś na patelni przez minutę lub dwie — nie gotuj ich długo jak kapusty.

Jej miękkie liście dobrze pasują do sałatki z pomidorem, ogórkiem, rzodkiewką i winegretem, a także do kanapek i wrapów. Sos dodaj tuż przed jedzeniem, żeby liście nie zwiotczały.

Użyj sałaty masłowej, jeśli zależy ci na miękkim, delikatnym liściu, albo sałaty rzymskiej, gdy wolisz bardziej chrupiący środek. Do podgrzewanej kanapki lepiej sprawdzi się rukola lub szpinak, które nie puszczają tyle wody.

Tak — po dokładnym opłukaniu i osuszeniu możesz podać ją na surowo. Wyrzuć liście śliskie, nadgniłe lub o nieprzyjemnym zapachu; samo płukanie nie przywraca świeżości zepsutej sałacie.

Nie, to bardzo lekki składnik: porcja 100 g ma 13 kcal. W sałatce o wartości energetycznej częściej decydują dodatki, takie jak oliwa, ser, grzanki czy sos.