Makaron sojowy

Najczęściej powstaje ze skrobi fasoli mung, choć spotyka się też makarony ze skrobi ziemniaczanej lub batatów. Nazwa może więc mylić: sam makaron nie musi zawierać soi.

Zalej go gorącą wodą i mocz zgodnie z instrukcją na opakowaniu, zwykle przez kilka minut, aż zmięknie, ale pozostanie sprężysty. Odcedź go i dodaj pod koniec smażenia; długie gotowanie łatwo rozmiękcza cienkie nitki.

Po namoczeniu odcedź go dokładnie; jeśli nitki mają się smażyć, możesz krótko przepłukać je zimną wodą, by zatrzymać mięknięcie. Przed dodaniem do woka dobrze je osusz, bo nadmiar wody rozcieńcza sos.

Dodaj go do smażonych dań z warzywami i tofu albo do zup, takich jak wietnamska canh miến. Dobrze chłonie sos sojowy, sezamowy i bulion; cienkie nitki wykorzystuje się też w sajgonkach.

W daniu smażonym możesz użyć makaronu ryżowego, który jest podobnie neutralny, choć ma inną teksturę. Do zupy sprawdzi się też cienki makaron pszenny; czas namaczania lub gotowania dostosuj do jego rodzaju.

Suchy makaron trzymaj szczelnie zamknięty, w suchym miejscu, z dala od pary kuchennej. Ugotowany schowaj do lodówki w zamkniętym pojemniku i zużyj w ciągu kilku dni; przed podaniem możesz go krótko podgrzać na patelni z odrobiną wody.

Nie, to przede wszystkim makaron skrobiowy: porcja zawierająca 0,2 g białka na 100 g nie zastępuje tofu, jajka ani mięsa jako głównego źródła białka w posiłku.