Makaron carbonara

Wymieszaj żółtka lub całe jajka z drobno startym serem, na przykład pecorino romano albo parmezanem. Zdejmij makaron z patelni, odczekaj chwilę i wmieszaj masę jajeczną, dolewając po trochu gorącej wody z gotowania makaronu — dzięki temu sos zgęstnieje, ale jajka się nie zetną.

W klasycznej carbonarze nie ma śmietany: kremowy sos powstaje z jajek, sera, tłuszczu wytopionego z guanciale i wody po makaronie. Śmietana bywa używana w domowych wersjach, ale zmienia smak i konsystencję dania.

Wybierz spaghetti, rigatoni albo bucatini — sos dobrze oblepia długie nitki i wypełnia wnętrze rurek. Ugotuj makaron al dente w osolonej wodzie i zachowaj trochę wody z garnka do połączenia z sosem.

Najbliższym zamiennikiem jest pancetta, a gdy jej nie masz — boczek. Pokrój go w kostkę lub paski i smaż powoli, aż wytopi się tłuszcz; boczek wędzony nada daniu mocniejszy, dymny smak.

Podgrzewaj porcję na patelni na małym ogniu, dodając łyżkę wody i często mieszając. Zdejmij ją z ognia, gdy makaron będzie gorący; mocne grzanie może zwarzyć sos.

Przełóż resztki do szczelnego pojemnika i wstaw do lodówki najpóźniej w ciągu dwóch godzin od przygotowania. Zjedz je w ciągu dwóch dni i odgrzewaj tylko raz.

Jajka nie są gotowane osobno, lecz ścinają się od ciepła makaronu i patelni. Jeśli chcesz ograniczyć ryzyko związane z niedogotowanym jajkiem, użyj jaj pasteryzowanych i wmieszaj je od razu do bardzo gorącego makaronu poza ogniem.