Mąka z łubinu

Zastąp nią część mąki pszennej, zwykle około 10–20%, zamiast podmieniać całość: mąka z łubinu nie tworzy siatki glutenowej, więc wypiek może się kruszyć. Nadaje ciastu żółtawy kolor i lekko orzechowy smak.

Tak. Dodaj ją do ciasta naleśnikowego jako część mąki, na przykład wymieszaj z pszenną lub owsianą; sama może dać zwarte, kruche naleśniki. Odstaw ciasto na kilka minut, żeby mąka wchłonęła płyn, i smaż na dobrze rozgrzanej patelni.

W naleśnikach i plackach użyj mąki z ciecierzycy, która ma podobny, strączkowy charakter. W wypiekach można sięgnąć po mąkę z soczewicy, ale obie mają znacznie więcej węglowodanów i mniej błonnika niż mąka z łubinu.

Trzymaj ją szczelnie zamkniętą, w suchym i chłodnym miejscu, z dala od piekarnika i pary. Po otwarciu możesz przechowywać ją w lodówce, jeśli w kuchni jest ciepło; przed użyciem sprawdź, czy nie zmieniła zapachu.

Sam łubin jest naturalnie bezglutenowy, więc mąka z niego również. Jeśli unikasz glutenu, wybieraj produkt oznaczony jako bezglutenowy, bo podczas produkcji może dojść do zanieczyszczenia innymi mąkami.

Tak. Łubin jest alergenem, a reakcja może wystąpić także u osób uczulonych na orzeszki ziemne. Jeśli po zjedzeniu pojawią się objawy reakcji alergicznej, nie jedz jej ponownie.

Nie próbuj surowej mąki ani surowego ciasta z jej dodatkiem. Używaj jej w potrawach, które są dokładnie pieczone lub smażone, zgodnie z przepisem.