Gele kiwi

Dat hoeft niet: de schil van een gele kiwi is dun en glad en kan meegegeten worden. Spoel de kiwi goed af en wrijf hem droog; schillen kan natuurlijk ook.

Leg een stevige gele kiwi op kamertemperatuur. Wil je het rijpen versnellen, leg hem dan in een papieren zak met een rijpe banaan of appel; controleer dagelijks of hij zacht meegeeft.

Bewaar stevige kiwi’s op kamertemperatuur tot ze rijp zijn. Een rijpe gele kiwi blijft langer goed in de koelkast; haal hem er kort voor het eten uit voor meer aroma.

Gele kiwi is lekker in fruitsalade, yoghurt en smoothies, en combineert goed met aardbei, banaan en kokos. Voeg hem pas op het laatst toe aan gerechten met zuivel: het enzym actinidine kan die na verloop van tijd bitter maken.

Ja, je kunt ze meestal één op één vervangen in fruitsalade, smoothies en gebak. Groene kiwi is doorgaans frisser en zuurder en bevat per 100 g 3 g vezels, tegenover 1,8 g in gele kiwi.

Meestal wel: gele kiwi heeft doorgaans zachter, zoeter vruchtvlees en minder zuur dan groene kiwi. Groene kiwi bevat per 100 g 55 kcal; gele kiwi bevat 58 kcal.

Ja, gele kiwi wordt meestal rauw gegeten; snijd hem doormidden en lepel het vruchtvlees eruit, of snijd hem in partjes. Het enzym actinidine maakt rauwe kiwi minder geschikt om lang vooraf door yoghurt of melk te mengen.

Geef alleen rijpe, zachte kiwi en snijd die in kleine stukjes die bij de eetvaardigheid van het kind passen; hele ronde stukken kunnen verslikken veroorzaken. Kiwi kan bij sommige mensen een allergische reactie geven, dus let bij een eerste kennismaking op reacties.